Top 10 Lost F1 Circuits – Abandoned Formula One Tracks – Improved Edition

In deze Circuits of the past-video
zie je Herman's top 10 verloren Formule 1-ccircuits. Het circuit van Nijvel
opende in 1971 als een veiliger alternatief voor Spa-Francorchamps. Nijvel was tweemaal gastheer
voor de F1 Grand Prix van België, in 1972 en 1974. Beide races werden gewonnen door
Emerson Fittipaldi. Doordat het circuit slechts 3,7 km lang was, met grote
uitloopstroken, was het niet geliefd bij de rijders. Doch er was een zeer uitdagende
bochtencombinatie genaamd de Big Loop! Eigenlijk was het circuit nooit helemaal
voltooid. Het ontwerp voorzag in een langer circuit. Maar de eigenaren konden niet
voldoende geld bijeenbrengen om de benodigde grond te kopen. Dus besloten ze
om eerst een kortere versie te bouwen, en het later uit te breiden.
Dat was een grote vergissing.

Toen het circuit er eenmaal lag wilden de eigenaren van
de grond meer geld. En zo werd het circuit van Nijvel nooit voltooid. Het circuit kwam in
financiële problemen en sloot in 1981. Maar dat was niet het einde van het verhaal…
Na de sluiting werd het gebruikt om illegaal te racen. In het voorjaar van 1998 bezocht
Herman het verlaten circuit van Nijvel voor de eerste keer. Hij was net op tijd
voordat de sloop begon. Het lot van het circuit inspireerde hem om in 2003 een
website op te zetten over verloren circuits. The name… Circuits of the past! Het voormalige circuit van Nijvel is nu een
bedrijventerrein. De openbare weg volgt nog delen van het oude circuit, zoals de
Big Loop.

En in de bossen bevinden zich nog delen van het verlaten circuit. Doch het is
slechts een kwestie van tijd voordat ook dit deel is veranderd in een bedrijventerrein.
De AVUS in Berlin is zonder twijfel een van de vreemdste circuits van weleer.
In feite was het een experimentele snelweg, die ook als circuit kon worden
gebruikt. De AVUS opende in 1921 en was een van de snelste circuits
ter wereld. Het had twee hele lange rechte stukken die aan weerszijden
waren verbonden met een kunstmatige lus. De oorspronkelijke AVUS was bijna 20 kilometer
lang. De eerste wijziging kwam in 1936, toen een nieuwe weg was gepland naar een
tentoonstellingsgebouw naast de AVUS.

De Nordkurve moest plaats maken voor
deze nieuwe weg. Maar ter compensatie werd een nieuwe sterk verkante kombocht
gebouwd. Eigenlijk was nog een soortgelijke bocht gepland aan de zuidkant. De bouw
was al begonnen toen WOII uitbrak. Vandaag de dag kun je op die plek nog de
overblijfselen zien van de onafgebouwde kombocht. In 1954 was er een Formule 1-race op de AVUS
welke niet meetelde voor het kampioenschap. Doch omwille van politieke redenen werd in
1959 – twee jaar voor de bouw van de Berlijnse muur – de Grand Prix van Duitsland
op de AVUS verreden. Dit om inwoners van de door Rusland bezette zone de mogelijkheid
te geven een Grand Prix te bezoeken. De Grand Prix van Duitsland in 1959 was tevens
de enige Formule 1-race ooit die over twee heats werd verreden. Vanwege de veiligheid werd
in 1967 de steile Nordkurve, bijgenaamd "Wall of Death", afgebroken en vervangen door
een vlakke versie. Door de jaren heen werd de layout korter en werden chicanes
toegevoegd. Doch de AVUS bleef een gevaarlijk circuit. In de jaren 90 werd
de AVUS gebruikt voo Formule 3 en toerwagenraces.

Tijdens een toerwagenrace
in 1995 verongelukte de Britse coureur Kieth O'dor dodelijk na ee crash in de
Nordkurve. De AVUS kreeg steeds meer kritiek over de veiligheid. Toen niet ver
van Berlijn een nieuw circuit werd gebouwd raakte de AVUS overbodig en sloot eind 1998.
In 1999 was er nog een revival, ter afscheid van een van de meest eigenaardige
racecircuits van weleer. Het circuit van Reims-Gueux was operationeel
van 1926 t/m 1972. Het was vooral bekend vanwege de F1 Grand Prix van Frankrijk,
die hier 12 keer werd verreden tussen 1950 en 1966. Maar naast Formule 1-races
was het ook bekend van de jaarlijkse 12 Uren van Reims. Oorspronkelijk liep een
deel van het circuit door het dorp Gueux. Doch in 1952 werd een nieuwe verbinding in gebruik genomen die het deel door Gueux afsneed. Een jaar later werd dit deel verlengd,
waarmee het circuit van Reims-Gueux een van de snelste banen op de F1-kalender
werd.

Na de Grand Prix van 1953 werd ook de straal van de Muizonbocht en de
Thilloisbocht vergroot. Hiermee werd het circuit nog sneller. Na de laatste
Grand Prix van Frankrijk in 1966, werd het circuit van Reims-Gueux alleen nog gebruik
voor nationale races, en de 12 Uren van Reims. Maar het circuit raakte verouderd en sloot
in juni 1972. De dag na de laatste race werd onmiddelijk begonnen met de sloop. Doch kort na aanvang gaf een nieuwe
burgemeester opdracht de sloop te stoppen. Doch helaas was het voorste deel van
de pitstraat reeds afgebroken. Nadat de gebouwen er jarenlang verlaten
bijstonden werden plannen gemaakt de sloop te hervatten om er nieuwe huizen
te bouwen. Doch gelukkig voorkwam de stichting
"Les Amis du Circuit de Gueux" dit. De stichting kreeg toestemming de gebouwen
te restaureren, en de garantie dat er niets meer gesloopt zou worden.
Telkens wanneer Herman het circuit van Reims-Gueux bezoek
ziet hij de vordering van de restauratie.

De stichting doet goed werk
voor het behoud van dit sukje autosportgeschiedenis! Rouen-les-Essarts was een stratencircuit
met een permanente pits en tribunes, in de Noord-Franse regio Normandië.
De vorm en de layout van het circuit doen denken aan dat van Spa-Francorchamps. De oorspronkelijke versie was 5,1 km
lang en begon met een adembeneende afdaling. De officiële naam van deze
sectie was Six Freres. Doch sommige rijders gaven het de bijnaam
"Chickens Lifts". De dapperen zouden hier het gaspedaal vol ingedrukt houden,
terwijl de bangerikken gas terug zouden nemen. Door de jaren heen wijzigde de layout enkele malen.
Eerst vanwege de aanleg van een nieuwe weg, later vanwege de veiligheid.
In 1973 werd voor Six Freres een tijdelijke chicane aangelegd. Een jaar later lag hier
een permanente chicane, om de snelheid in Chickens Lift terug te brengen. In de laatste
versie werd gebruik gemaakt van een permanent gedeelte. Het circuit van Rouen-les-Essarts
was gastheer van deGrand Prix van Frankrijk in 1952, 57, 60 t/m 64 en 1968.

Nadat het de Grand Prix
was kwijtgeraakt werd circuit Rouen-les-Essarts tot 1978 nog gebruikt voor Formule 2-races.
Vanaf 1978 was het belangrijkste evenement de jaarlijkse ronde van het Frans
Formule 3-kampioenschap. Maar aan het eind van seizoen 1993 werd het stratencircuit
te gevaarlijk bevonden voor welke klasse dan ook. Sindsdien werd het niet meer gebruikt,
en werden de gebouwen gesloopt. Sommige versies van het circuit
kun je nog steeds rijden. Doch het grootste deel van de permanente
lus is reeds lang verdwenen! Het Montjuich stratencircuit lag in het
Montjuich Park in Barcelona.

Met een mix van uitdagende bochten, hoogteverschillen,
architectuur en natuurlijke schoonheid was dit een van de mooiste stratencircuits ooit!
Het 3,791 km lange circuit was viermaal gastheer van de F1 Grand Prix van Spanje,
van 1969 t/m 1975. De Grand Prix werd destijds om en om verreden op Montjuich
en Jarama. Maar tijdens de Grand Prix van 1975 crashte de Duitser Rolf Stomelen
nadat de achtervleugel van zijn auto afbrak. Stommelen overleefde de crash, maar
drie marshals en een verslaggever kwamen om het leven.

Dit ongeluk
betekende het einde van Formule 1-races op Montjuich. Tot en met 1986 werd het circuit
nog wel gebruikt voor motorraces. Doch uiteindelijk werd het stratencircuit te
gevaarlijk bevonden voor alle races. Na 1986 werd het circuit dan ook niet meer gebruikt. Vandaag de dag is het circuit er nog steeds,
als openbare weg. Dus als je wilt kun je er nog steeds een rondje rijden, met lage snelheid,
en genieten van de mooie omgeving. Wanneer we het over oud Monza hebben bedoelen
we eigenlijk de combinatie van het huidige wegcircuit en de steile kombaan. Toen in 1922 het circuit van Monza werd geopend was het
een combinatie van een wegcircuit en een oval. Beide konden apart worden bereden, of gecombineerd.
De lengte van het complete circuit was precies tien kilometer.

Tijdens een grote renovatie in 1938 werd de oorspronkelijke oval afgebroken.
Doch in de jaren 50 wilde Monza terug naar het oorspronkelijke
concept van een wegcircuit en oval. In 1955 opende het vernieuwde circuit met
een nieuwe oval op bijna dezelfde plek als de oude. Om het circuit weer exact 10 kilometer
te maken werd de Parabilicabocht aangelegd. Het volledige circuit werd driemaal gebruikt voor de F1 Grand Prix van Italië. In 1956,
1960 en 1961. Het volledige circuit met de de kombaan werd ook gebruikt voor de
Formule 1-film "Grand Prix" uit 1966. Nadat de Formule 1 de kombaan had verlaten werd het
ook te gevaarlijk bevonden voor andere raceklassen. De Monza Oval werd voor het laatst gebruikt in
1969, voor de 1000 Kilometers van Monza.

Sindsdien ligt de kombaan er verlaten bij. Toen Monza in de jaren 90 moest voldoen aan
nieuwe veiligheidseisen moesten er bomen worden gekapt. Men kwam toen met het idee de oude
kombaan te slopen en op die plek bomen te heplanten. Hetzelfde als met Hockenheim daadwerkelijk
gebeude in 2002… Doch na hevig protest, van onder andere
Formule 1-rijders, werd van dit onzalige plan afgezien. Sonds 1978 wordt de Monza Oval eenmaal per jaar gebruikt voor de Monza Rally. Doch hierbij wordt alleen het lage deel gebruikt.
De rest van het jaar is de oude kombaan een herinnering aan vervlogen tijden. De oude oval
kan dan legaal worden verkent met de fiets… Het oude stratencircuit van Spa-Francorchamps werd voor het eerst in 1922 gebruikt. Het 14,14 km
lange circuit door de Belgische Ardennen was zeer snel! En dat was precies wat de circuitbazen
wilden.

In 1939 werd de sectie met de l'Ancienne Douane-haarspeldbocht afgesneden
door een kunstmatige bocht, met als doel het circuit nog sneller te maken. Omdat de
nieuwe bocht heel stijl is kreeg het de naam Raidillon. Tegenwoordig wordt deze bocht
meestal foutief Eau Rouge genoemd! In 1947 verving een nieuwe kunstmatige
bocht de langzame bocht bij Stavelot. De nieuwe Stavelotbocht was veel sneller
en was sterk verkant. Maar de bocht op oud Spa-Francorchamps die het meest werd gevreesd
door de rijders was de Masta Kink. Deze links-rechts-combinatie aan het eind van een
lang recht stuk kon net niet vol gas worden genomen. Oud Spa-Francorchamps was 18 maal gastheer
van de Formule 1 Grand Prix van België in de periode van 1950 t/m 1970.
Maar wanneer men begint na te denken over veiligheid raakt het snelle stratencircuit uit de gratie. Na de Grand Prix van 1970 Grand Prix werd
oud Spa-Francorchamps gemeden door de Formule 1. De GP van België verhuisde naar Nivelles en Zolder.
Maar in 1979 opende een nieuwe versie van Spa-Francorchamps. De nieuwe layout bevatte een deel van het oude circuit,
maar met een nieuwe verbinding.

In tegenstelling tot veel andere verbouwde circuits was het nieuwe
Spa-Francorchamsp nog steeds snel en uitdagend. Vandaag de dag kun je nog over het oude
deel rijden dat openbare weg is. Doch in 2000 werd het huidige circuit permanent. Het gemeenschappelijke deel is nu dus afgesloten,
waardoor je niet meer een complete ronde kunt rijden. De Österreichring was oeen van de mooiste
permanente racecircuits van zijn tijd. Met zijn snelle bochten en flinke hoogteverschillen
werd het wel vergeleken met Spa-Francorchamps. Het opende in 1969 als een alternatief
voor een hobbelig circuit op een vliegveld nabij de stad Zeltweg, Oostenrijk.

De
Österreichring ligt bij de plaats Spielberg, niet ver van het oude vliegveldcircuit.
Het 5,941 km lange circuit was van 1970 t/m 1987 gastheer van de F1 Grand Prix van Oostenrijk.
Maar zoals meestal, mooie circuits zijn tevens gevaarlijke circuits. Wanneer in 1975 Mark Donohue
verongelukt wordt de snelle eerste bocht aangepast voor de Grand Prix van 1976. Een jaar later
is deze veranderd in een chicane. Na de Grand Prix van 1987 wordt de Österreichring verwijderd van de F1-calender. In 1996 opent een vernieuwde versie
van het circuit onder de naam A1-Ring. Helaas is het vloeiende karakter van de oude
Österreichring helemaal weg. Het is nu een stop-and-go-circuit. Vandaag de dag kennen we
dit circuit als de Red Bull Ring, nadat het was gekocht door Red Bull-baas Dietrich
Mateschitz. Een deel van de oude Österreichring is er nog steeds. Er zijn
zefs plannen dit weer te gaan gebruiken. Doch het zal een zware strijd worden om daarvoor
toestemming te krijgen, vanwege geluidsklachten door omwonenden. Tot dan ligt deze sectie er verlaten bij.

Het oude circuit van Clermont-Ferrand
was een stratencircuit rond een dode vulkaan in de Franse Puy-de-Dôme regio.
Het 8,055 km lange circuit opende in 1958 en bevatte een uitdagende mix van verschillende bochten en hoogteverschillen. Daardoor kreeg het circuit
de bijnaam "Franse Nürburgring". Het oude Clermont-Ferrand-circuit was gastheer van de
Formul 1 Grand Prix van Frankrijk in 1965, 1969, 1970 en 1972. Omdat het oude circuit
van Clermont-Ferrand te gevaarlijk werd bevonden verloor het de Grand Prix van Frankrijk, en
andere internationale races. Tot 1988 werd het nog gebruikt voor nationale races. Maar
daarna sluit het stratencircuit voor races. Doch het bestuur van de regio Puy-de-Dôme
herkent het economische belang van het circuit. Ze financieren de bouw van een nieuw 3,975 km
lang circuit. Net als bij Spa-Francorchamps wordt een
deel van het oude circuit hergebruikt en verbonden door een nieuw gedeelte.
Het nieuwe circuit opende in 1989 als een permanent circuit, onder de naam
Circuit de Charade.

Het overgebleven deel van het oude circuit is openbare weg.
Ook is er een verlaten deel tussen de openbare weg en het huidige Charade circuit in. Het circuit van Hockenheim opende in 1932 als
een driehoekig stratencircuit. In tegenstelling tot wat verschillende bronnen beweren, Hockenheim is
absoluut NIET gebouwd als testbaan voor Mercedes! Het circuit was een intiatief van
assiseten tijdwaarnemer en locale motorsportliefhebber Ernst Christ. De eerste
versie was een snelle driehoek. In 1938 werd de beroemde Ostkurve, Duits
voor Oostbocht, aangelegd als deel van een nieuwe permanent gedeelte. In de jaren 60
wordt een nieuwe snelweg gepland. Deze snijdt de lus door Hockenheim af van de rest van het circuit. Om het circuit operationeel te houden
is een reconstructie noodzakelijk. In 1966 wordt het Motodrom in gebruik genomen. Dit stadion vervangt de sectie door Hockenheim.
Vanaf nu is de Hockenheimring een permanent circuit.

Tevens werd de rijrichting veranderd van linksom naar rechtsom. Doch op een droevige
7e April in 1968 verongelukt de tweevoudig Formula 1-kampioen Jim Clark
tijdens een Formula 2-race op Hockenheim.
Na deze tragedie worden chicanes aangelegd in het snelle gedeelte dor de bossen. Een van
deze chicanes kwam vlak bij de plek van het ongeluk. In 1994 werd deze naar Jim Clark vernoemd. Vanwege veiligheidskwesties op de oude
Nürburgring verhuisde de Grand Prix van Duitsland in 1970 naar Hockenheim.
Na een korte terugkeer naar de Nürburgring keerde de Formule 1 in 1977 terug, om
voor langere tijd in Hockenheim te blijven.

Vanwege de populariteit van Michael Schumacher,
en de concurrentie van de nieuwe Lausitzring, vreesden de circuitbazen voor het behoud
van de Grand Prix van Duitsland. Er werd een plan gemaak om de Hockenheimring
te moderniseren. Nee, het was niet Ecclestone of de FIA die verantwoordelijk is voor de ombouw
van Hockenheim. Het initiatief kwam van de circuitbazen zelf! Een nieuw gedeelte werd ontworpen
door Hermann Tilke. Om de te kappen bomen te compenseren werd het oude gedeelte afgebroken
om daar nieuwe bomen te planten. De nieuwe Hockenheimring opende in 2002,
maar de verbouwing was een financieel debacle dat de Hockenheimring ana de rand van het failissement bracht. Door overheidsingrijpen
werd het circuit gered van de ondergang. Met geld van de belastingbetaler uiteraard… Vandaag de dag treuren nog vele fans om het
verlies van het oude circuit, met de typerende rechte stukken door de bossen.

De verbouwing was
niet alleen een financieel debacle, maar ook een van de meest controversiele verbouwingen van een
racecircuit in de geschiedenis van de auto- en motorsport! Als je meer wilt weten over de circuits
in deze video, bezoek dan de website www.circuitsofthepast.nl
Daar is ook een gratis e-book over 7 verlaten circuits
die je legaal knt bezoeken! Bedankt voor het kijken, en vergeet niet
te abonneren, voor meer herinneringen aan de racecircuits van weleer!.