So Viel Mittelalter Steckt Heute Noch In Münster | Heimatflimmern | Wdr

De nacht valt over Munster. In de toren van de Lambertikerk
je hoort voetstappen. 300 stappen, elke avond,
al meer dan 600 jaar. Zolang er torens zijn
die van hier uitkijken wat de stad zou kunnen bedreigen. Je hebt ervaren als ambachtslieden
en kooplieden in de Middeleeuwen bracht welvaart in Munster. En hoe
Er ontstonden gemeenschappen van vrouwen voor de armen zorgen
en verzorgde de zieken. wat is er over
uit die tijd 600 jaar geleden? Ondertitel: WDR mediagroup GmbH
namens WDR Aanvang 20.30 uur 's avonds
de dienst van de torenwacht van de Lamberti-toren. Ondertussen de wachter
maar een torendame. Martje Saljé is de 1e vrouw bij deze zeker
hoogste ambt in de stad. *hoorns* Met haar hoorn kondigt ze aan:
alles ok. Een uitkijktoren zijn betekent een oogje in het zeil houden
na vuren en na vijanden. Je hoort het direct op het signaal. Iedereen die al lang in Munster woont
zo opgegroeid dan weet hij hoe hij de signalen moet interpreteren.

3 keer lang, d.w.z. er zijn
geen vijanden of vuur in zicht. Elk 1/2 uur moet de wachter
hier boven. De noot is trouwens een lage C. De St. Lamberti kerktoren
was altijd het hoogste punt binnenstad, is het tot op de dag van vandaag. De toren is meer dan 90 meter hoog. Al meer dan 500 jaar
hij staat hier aan de Prinzipalmarkt midden in de stad. De 3 kooien
doet denken aan religieuze onrust. Daarin zet je de
geëxecuteerde leider tentoongesteld. De "wederdoperskoningen" hadden
een op de markt voor de kerk doodgemarteld. Martje Saljé weet het
dit afschuwelijke verhaal. Je weg naar de toren leidt elke dag
recht in het verleden. Ik maak me echt zorgen
hoe zag het er vroeger uit? hoe rook het Een is onmiddellijk
reizen in de tijd met zo'n baan. Haar hoorn ziet er bijna hetzelfde uit
zoals dat waarmee hun voorgangers vele 100 jaar geleden
van de Lamberti-toren gaven hun signalen. Dat was toen Munster
een levendige Hanzestad met rijke kooplieden
en een machtige stedelijke adel.

Maar ook talloze bedelaars
en zieke mensen leefden op straat. Een gemeenschap van vrouwen
zorgde voor de behoeftigen. Een van hen was Margaretha. ze had zichzelf
hoeveel alleenstaande vrouwen gehecht aan het begin. Begijnen waren geen nonnen
noch woonden ze in kloosters, maar op een soort spirituele manier
vrouwenflat, een begijnhof. Er waren er meerdere in Munster
zulke spirituele gemeenschappen. De vrouwen op zo'n
organiseerde een begijnhof haar leven zelf. Een makkelijke
en nederig leven. Vroeger waren de kaarsen gemaakt van talg,
vet uit slachthuisafval. Ze rookten en stonken slecht.

De ramen waren meestal
bedekt met dierlijke ingewanden, die niet veel daglicht hebben
binnenlaten. Veel begin
wijdde zich aan de verpleging. Dit zal je helpen. Aan het Begijnhof
oud en jong woonden samen. Kom zitten
bij ons aan tafel, Anna. In tegenstelling tot nonnen legden de begijnen
hun geloften vervallen slechts voor een beperkte tijd en jaar na jaar vernieuwd. echter je dagelijks leven
leek op die van de nonnen. ♪ Gaude maagd, mater Christi,
quae per aurem concept, Gabrielle Nuntius. ♪ De vrouwen kozen uit hun midden
een meester, hun gemeenschap
op weg naar een jaar. * Verslaan * Zelfs als het haar begint
coëxistentie zelf georganiseerd, onafhankelijk van de kerk
dat waren ze niet. De geestelijken keken ook naar hen
achterdochtig en staken hun handen uit. Veel begijnen waren weduwe hun erfenissen
in de gemeenschap gebracht.

Daar moesten ze belasting over betalen. Een deel daarvan ging naar de bisschop. Bovendien stonden ze hem ook niet
stoffen die in kleding zijn genaaid. Deze belastingen maakten de begijnen
leven moeilijk. In de Middeleeuwen was de bisschop
de machtigste man in Munster. Dit was zijn kerk
de Paulus-kathedraal, vandaag nog steeds het centrum van de stad. *bel gaat* hoe rijk de kerk was
de schatkamer van de kathedraal getuigt hiervan die hier in de kathedraalkamer tot 2017
werd uitgegeven. Goud en edelstenen, zeldzaam
relikwieën met beenderen van heiligen, meer dan 700
unieke exposities. Inclusief een trofee die zogenaamd een druppel bloed had
bevatten van Jezus. Door en door katholiek
is altijd Munster geweest. Of het regent
of de klokken zullen luiden wordt hier gezegd. Het was navenant moeilijk
de leer van Maarten Luther heersen hier. Even voor een historisch moment
stond de katholieke minster op het randje. 1531 toegetreden
de ambachtsgilden de evangelische hervormingsbeweging om hun stad van stroom te voorzien
van de katholieke bisschop op te lossen. Maar ze werden steeds beter
in de nasleep van de anabaptistische beweging. Dit eiste
de volwassen doop, het einde van de wereld uitgeroepen
en afgewezen magistraten en geestelijken.

In 1534 namen de wederdopers het over
macht in Munster. Wie niet
bekend bij de baptisten, moest vrezen voor zijn leven
gevlucht of verdreven. Bisschop Franciscus van Waldeck
belegerden hun eigen stad 1,5 jaar. In een bloedige strijd
eindelijk afgelopen het "wederdopersrijk van Munster". De leiders werden
publiekelijk doodgemarteld en dan in kooien bij de toren
opgehangen in de Lamberti kerk. Daar hangen de baptistenmanden
nog steeds vandaag. Van bovenaf kun je nog zien zoals Munster is ontstaan
en is gegroeid met de kathedraal
en de Domburg in het centrum. Rondom staan ​​opgesteld
de huizen van de kooplieden. Hier werden zaken gedaan die van de kathedraalstad
in de 14e eeuw een belangrijk handelscentrum
gemaakt.

Maar zo schoon
en netjes zoals vandaag zag Munster in de Middeleeuwen
niet van. Jan was er een van
de opkomende jonge handelaren de stad. Binnenkort zou hij in de stoffenhandel moeten zitten
overnemen van zijn vader. Hij werkte lang
al in bedrijf. Johann, net terug van een
lange en opwindende commerciële reis. Hallo hoe is het? ze had hem
leidde naar Rusland. Maar nu was hij het
eindelijk thuis. Onder vrienden,
op de hoofdmarkt, het commerciële centrum van Munster. Hallo John.
– Hallo daar. Kun je me helpen?
– Ja natuurlijk. 10.000 inwoners
had toen Münster. Je kende en hielp elkaar. De belangrijkste markt is
nog steeds het centrum van de stad en de prachtige oude herenhuizen
zijn het beste adres van Münster. De naam betekent
trouwens hoofdmarkt in tegenstelling tot de buurvrouw
Roggemarkt en vismarkt. zijn typerend
de heldere zandstenen huizen met hun bogen
langs de weg. Anders is elk huis uniek
met een eigen karakter en eigen verhaal. Het zou haar hebben
bijna onbestaande. De markt,
bijna de hele oude stad waren na de Tweede Wereldoorlog
in puin. Ook de Lambertikerk en jij
Toren was zwaar getroffen. Er waren overwegingen
om de stad helemaal te verlaten.

Maar dan raak
het uur van de kooplieden. Ze bepaalden hun lot
neem de stad in eigen handen. Met ongelooflijke inzet
en veel particuliere investeringen ze herbouwden de oude stad. Ze gebruikten ze als sjablonen
inclusief oude foto's en schilderijen. En zo is het
dankzij de zakenmensen die ene vandaag door de
wandeling door de historische oude stad. *muziek* De Lambertikerk op
noordelijke rand van de Prinzipalmarkt werd volledig herbouwd. Ongeveer 60.000 bezoekers
kom in normale tijden per dag naar Munster. Om te winkelen, door de straten
en straten om te wandelen of geniet van de sfeer.

Zoals zovelen
heeft de coronapandemie ook de dealers in de Munster
Stad maakte het moeilijk om te creëren. Ten tijde van koopman Johann
600 jaar geleden hadden de handelaren totaal andere problemen. Johanns handelsreis
naar het verre Russische Novgorod was geenszins een pleziertocht. Ze had hem bijna
kostte zelfs zijn leven. En hij had iets
moest bekennen aan zijn vader. Waar is de zijde?
– We zijn beroofd. Niet weer. Waar dan? Over hier. Een paar dagen achter Lübeck. We zijn
in een hinderlaag lopen. iets slechts. Munster was in een goede positie
op de snelwegen van de Middeleeuwen, het Rijnland
verbonden met de kusten of, belangrijk voor de lakenhandelaren
vanuit Vlaanderen, liep naar het oosten.

Maar deze routes waren
ook populair bij struikrovers. om jezelf te beschermen deden de handelaren
om groepen rond te leiden. uit deze verbindingen
toen ontstond de Hanze. Deze middeleeuwse
Er zijn handelsroutes in Münsterland tot op de dag van vandaag. Als transportroutes worden ze
maar bijna nooit gebruikt. Maar graag
zoals fiets- of wandelpaden. Ook de Jacobsweg in Münsterland
is zo'n historische route. Hij leidt de pelgrims rond
200 km door de regio. U kunt lopen vanaf Osnabrück
via Münster naar Dortmund. *muziek* Waar vandaag pelgrims
en fietsers zijn onderweg loerde voor de oude handelaren
echte gevaren op dat moment. Dat veranderde pas in 1899 met de
Opening van het Dortmund-Eems-kanaal. Plots had Munster
een echte waterweg. En een eigen haven. Tot 1 miljoen ton vracht
waren hier voor bruiloften jaarlijks geladen. Tot de jaren 80
handel bloeide. Vandaag is de haven
een hippe wijk met cafés, restaurants en bars. Een beetje uit de buurt van de haven
omsluit de groene gordel de binnenstad. De bomen en struiken
groeien op de fundamenten de oude stadsmuur. Zo ontstond een park
met weilanden en paden voor de vele fietsers. *muziek* Omdat er fietsers zijn
veel hier in Munster.

Op deze groene snelweg
fietsers hebben voorrang. En niet alleen daar. In totaal ruim 300 km gereden
fietspaden door de stad. Munster is
de nr. 1 fietsstad in Noordrijn-Westfalen. Hier zijn er 1,5 keer
evenveel fietsen als inwoners. Er staat zelfs op het treinstation
eigen fietsenstalling, de grootste in zijn soort
in heel Duitsland. Hier is plaats voor 3.300 Lezen,
zoals ze in Munster zeggen. de middeleeuwse stadsmuur, vandaag op hun fundamenten
Bomen groeien, bestaat niet meer. Alleen de meer dan
800 jaar oude Buddentoren met zijn drakendodersvlag
herinnert aan de tijd dan Munster van een dikke
beschermende muur en vele torens werd ingesloten. Ter bescherming van deze muur
hebben vele 100 jaar geleden de dealers deden hun zaken. Hier, pak het. V.a. voor handel in stoffen
de stad was beroemd. Linnen uit het Münsterland,
wol uit Engeland en Vlaanderen, Damast uit Syrië, zijde uit China. Zodat de nobele balen
werden niet geruïneerd tijdens de reis, ze waren verpakt in houten vaten. Ja, laat ons dan
trek het net op. – Ja. Maar het bedrijf
had zijn valkuilen. Omdat de steden
introduceerde verschillende dimensies, er was altijd ruzie.

Ik heb genoeg met je. Ik ben Johann Helmbrecht.
Is er een probleem? dag, niet slechts één. Van uniforme afmetingen zoals vandaag
je was nog ver weg. Je was toen
van streek tot streek en van stad tot stad
toch anders. Als ik hier meet,
dit pad is nog geen 2 el lang. Zo werkt het hier niet, heren,
niet met mij, nee. – Hij heeft gelijk. Ik krijg de prullenbak
niet verkocht in Londen. (Johann) Maar meneer.
– Ik ga ergens anders heen. Waar is mijn vader?
– Daarginds. Had een dealer als Johann er een
verloor een deel van zijn bevalling, was niet alleen de verdienste
op het spel. Maar ook
de goede naam van het bedrijf. Als beloofde goederen niet aankomen
kunnen worden afgeleverd bij klanten. Hoe meer handel
bloeide in Munster, hoe meer welvaart groeide.

Iedereen die wilde tellen
moest zich zo kleden in dure gekleurde stoffen. Onopvallend grijs, blauw en bruin
was de blik van de ambachtslieden en arbeiders. Kleding gemaakt van grove wol
of linnen. die zich kon veroorloven
wilde dat ook laten zien en toonde moed om te kleuren. luchtige stof
naar het kapsel voor de dames. En gekleurde grote patronen
voor de Heer. Florentijns en Venetiaans
Chique voor het Münsterland. De dealers moesten zien waar ze waren
kreeg de trendy stoffen. Dit is geen zijde. Wat moet stoffenhandelaar Helmbrecht
doen? *bel gaat* Jan, dat heb ik
een opdracht voor jou, kom met mij mee. De zijde door de struikrovers
was gestolen moest worden vervangen. Johann moest naar iemand anders
Handelaar koopt een baal. Naast de eenvoudige handelaren
zoals de Helmbrechts was in Münster
een zeer rijke bovenlaag. goed verbonden gezinnen
naar de kerk, hun fortuin delen met iedereen
potentiële deals toegenomen.

Deze "erfgenamen" zaten
op topposities in de stad en woonde in prachtige herenhuizen zoals de Drostenhof
in het oosten van Munster. *muziek* De kloof tussen arm en rijk
was enorm in de Middeleeuwen. De begijnen leefden
in zelfopgelegde armoede, zelfs als sommigen van hen
kwam uit rijke families. Ze verdienden hun brood
bijvoorbeeld door kleding te wassen en de vervaardiging
van garen en linnen. Door heel Münsterland
vlas werd verbouwd. Zoals de begijnen
veel gezinnen verdiend door garen te spinnen
iets over. Maar ze mochten hun garen niet gebruiken
verkopen zichzelf op de markt. Dat was na de strenge
Handelsregels van Münster verboden. Dus ze moesten
tussenpersonen vinden.

De minnares was bij de begijnen
verantwoordelijk voor. Zij was verantwoordelijk en
verdeelde de uit te voeren taken. Ga je gang met deze stoffen en
probeer nieuwe kopers te vinden. Veel geluk.
– In volgorde. Margareta was de dochter van een kruidenier
een goede voorwaarde voor om de goederen naar de man te brengen. In Munster was de beste tijd
om goede zaken te doen de verzendmarkt. Het woord Verzenden
komt van de synode.

Hier in de paradijszaal van de kathedraal
deze kerkelijke rechtbank kwam samen oordelen te vellen
over morele overtredingen. Er viel veel te onderhandelen: overspel, laster,
Ketterij en onrust zaaien. Op zulke oordeelsdagen
alles kwam welke rang, naam
en had vooral geld. Gebruik deze kans
de dealers zijn daar uiteraard blij mee voor een grote markt voor de kathedraal. Er is een markt bij de kathedraal
nog steeds wekelijks, maar zonder proces. Deze wekelijkse markt in Munster
is in de hele regio beroemd en populair. De verzendmarkt bestaat ook nog. Nu is hij dat echter
een grote kermis met kermisattracties en veel eetkraampjes. Vindt meestal de markt
3 keer per jaar gehouden.

In 2020 viel ook hij
vanwege de coronapandemie. Op de uitzenddag is traditioneel voor de
Het stadhuis hing het verzendende zwaard als een duidelijke waarschuwing
aan de bezoekers: Elk bloedvergieten op de markt
wordt gestraft met de dood. *muziek* Tijdens de uitzenddagen
er waren veel kooplieden in de stad voor Margareta de kans
tot een goede deal. (Margareta) Goedendag, heren. Ik heb iets voor je.
Interesse? Laat het me zien. Vrouwen waren al het andere
als gelijk. Margaretha moest wel
doe het twee keer. Het spijt me, maar linnen
op dit moment geen nut voor mij. Wat zoek je?
– Goede zijde. Voor een belangrijke klant.
Ik weet zeker dat je dat niet hebt gedaan. *muziek* John, laten we gaan. Terwijl Margareta na een
andere kopers voor hun linnengoed moest uitkijken
hoopte Johann in de herberg, om een ​​stoffenwinkel te ontmoeten aan wie hij een paar rollen zijde had
kan kopen. *gebabbel van stemmen* Hier in de herberg ontmoet
velen voor een mok Grutbier, een Munsterlandse specialiteit.

Het was pittiger dan het bier van vandaag. Het Grutbier
bevatte zeer weinig alcohol en kreeg zijn smaak te pakken
van bepaalde kruiden. Dit kruidenmengsel moest wel
de brouwers kopen bij het Grutamt, een goede bron van inkomsten
voor de stad. De kruiden gaven het bier
het is typisch zoet en zuur en licht bittere smaak. Naar het pittige bier
een stevige maaltijd gehad. Veel van de oude traditionele gerechten
zal zelfs vandaag geserveerd in de restaurants van Münster.

In Munster de mensen
ze eten graag stevige dingen zoals peper pothast, goulash, alles
wat sterk en krachtig gekruid is, iets vlezigs en vettigs,
Ik zal nu zeggen, is. De peperpot heeft het gehoord
op elk Münsterland-menu. Dat was in de Middeleeuwen en voor een lange tijd
Tijd daarna een zeer stijlvolle maaltijd. Hoofdbestanddeel van
Pfefferpotthast: beste rundvlees. Dat kan eerder
slechts weinigen kunnen zich veroorloven. De peper is smaakvol
voor de bouillon die vervolgens zwaar gekookt was. Pot is gewoon de pot
en tak is het stuk vlees wat toen in Westfalen was
kwam op tafel.

Maar niet alleen het vlees
was luxe, maar ook de peper. Het was onbetaalbaar
en maakte de kooplieden die met hem handelde
te rijke peperzakken. In de Middeleeuwen was de Potthast
een feest voor de rijken. Vandaag is hij meer
stevige dagelijkse keuken. Ik ken het uit mijn jeugd. Die hadden we vroeger ook
tuinbonen of rollades, Sauerbraten. Ik hield van eten. Dat was dus voor mij
niet buitenlands. Een vervanger voor het dure vlees
waren peulvruchten in de Middeleeuwen vooral erwten, linzen en bonen. Ze leveren belangrijke eiwitten
dus eiwit. Varkensvlees was goedkoper
dan het dure rundvlees. Daarom was er
een handvol spek in de boontjes. Alleen op de aardappelen met de bonen
je moest wacht een paar honderd jaar. Dat was in de Middeleeuwen
in Europa nog niet. De tuinbonen zijn vandaag
een Munster-klassieker.

Hartig met spek en een
flinke scheut slagroom erop. *muziek* Plus de bijlagen. En zo ziet het er allemaal uit. wat gebakken aardappelen,
een goed stuk Kassler. En er tegenover een Mettwurst. Echt niets voor vegetariërs. Johann had in de herberg
een handelaar gevonden die hem zijde verkocht. Maar hij was niet tevreden.
Hij had blauwe zijde nodig. Maar het was moeilijk te krijgen. (man) Hoe zit het met de zijde?
– Ongekleurd. (vader) onzin, dat wordt moeilijk,
je weet wel Zijde missen? Een luxeprobleem gegeven
de vele armen in de stad. Hele families leefden van bedelen. Om armoede te verlichten opgericht in Münster
eerste liefdadigheidsstichtingen.

Sommigen van hen bestaan ​​nog steeds. zij bouwden
hostels voor de armen, weeshuizen, en uitgedeeld voor de kerken
aalmoezen aan de allerarmsten. Zoals hier in Münster-Überwasser. Vandaag zijn het de Munsters
Stichtingen in de eerste plaats over Laag-inkomen families
ondersteunen. In de Middeleeuwen werd een groep opgericht
geleverd buiten de stad, de melaatsen. Gemaakt in Munster in 1333
het lepra ziekenhuis kindertehuis, na vandaag
de hele wijk is genoemd. *muziek* De zieken werden
kinderen van God genoemd omdat zij het hiernamaals zijn
waren dichterbij dan het leven. Vandaar de naam Kinderhaus. Vandaag herdacht hier
een lepramuseum aan de pest.

In de Middeleeuwen was lepra
een ongeneeslijke ziekte. Hoewel aanbevolen de genezer
Hildegard van Bingen de toepassing van een angstaanjagende
Zalf gemaakt van zwaluwuitwerpselen en zwavel. Maar dat hielp niet. Zo ook het leprahuis, waarin ook
begonnen hun diensten te verlenen, meestal de laatste halte
voor de zieken. Handelaren raken vaak besmet
op hun reizen met melaatsheid. Vernietig de bacteriën
huid en zenuwen. De ziekte verspreidt zich
door het hele lichaam. Margaretha en haar zussen
waren voor de melaatsen vaak het enige contact
naar de buitenwereld. het waren melaatsen
hoewel het risico om besmet te raken was niet zo groot. (Margareta) Nog meer?
– Bedankt.

(beide) Onze Vader in de hemel,
Gezegend zij uw naam. Uw koninkrijk kome.
Uw wil zal geschieden. Zoals in de hemel, zo ook op aarde. De doodsklok luidde
de astronomische klok in Munster. Het hangt sinds 1408
hier in Paulusdom. Toen de baptisten in 1534 aan de macht kwamen
overgenomen in Munster, ze was vernietigd
en later geheel vernieuwd. De klok toont niet alleen de uren, overigens tegen
normaal met de klok mee naar links, maar ook de maanden.

Elke foto laat zien
de typische activiteiten in de 12 maanden van het jaar. *muziek* Elke dag om 12.00 uur
maken zichzelf de drie koningen onderweg en buig
voor de Madonna met het kindje Jezus. Zulke astronomische klokken
hielp de geestelijkheid de exacte processen in het kerkelijk jaar
rekenen. Verlos ons van het kwade. Want van jou is het koninkrijk
en de kracht en de glorie. Voor altijd, amen. Bedankt dat je hier bent Margriet. Ik ken je geldzorgen.
Ik wil je wat spullen geven.

Kijk in de borst.
Het zou de begijnen ten goede moeten komen. Doe hem rustig aan. Dank je. Ver buiten de poorten van
Munster had zichzelf in de Middeleeuwen richtte een belangrijk gilde op:
de ververs. Je was niet in de stad
welkom vanwege de stank, hun werk en degenen die het doen
gebruikte stoffen veroorzaakt bijvoorbeeld ammoniak. *muziek* (man) Hallo, hoi. Lakenhandelaren zoals Johann
waren goede klanten van de ververijen. Dus, de zijde hier, kijk. Um, ze moet wel, alsjeblieft
morgen blauw gekleurd zijn. gaat het zo snel? Zijde?
– Ja. Mh. Nee, geen kans. Blauw verven was de hoogste discipline
dit ambacht. Het was duur en kostte veel tijd. wil je het alsjeblieft proberen
Ik laat je hier achter, oké? In volgorde. Zelfs als
een belangrijke klant stond te dringen. Iets van vandaag op morgen
blauw kleuren, kon haast niet. Andere kleuren waren makkelijker
gemaakt van plantendelen en kruiden. Maar dat werkte niet bij elke kleur. *muziek* was blauw
een bijzondere uitdaging. De kleur moest uitgewerkt worden
worden verkregen uit wede, de "wad blauw". Aan de Grevenhof bij Munster
Liesel Drexler probeert haar hand op oude
traditionele verfrecepten.

Eerst wordt de wede fijn gesneden
en in een warm bad geplaatst. Hier moet hij gisten. Gist voor een lange tijd. op tijd gehad
de blauwe ververs vaak gratis. Vandaar de term blauw maken. De verkregen kleurpigmenten
worden in een verband gelegd, dat de stof opneemt
voor de kleur maakt: ammoniak. Ammoniak ook
vertegenwoordigd in ons leven en elke dag vertrekken we
daar iets van. Wij weten wat dat is. Urine was lang
voor leerlooiers en ververs een belangrijk basismateriaal
wat er werd verzameld wat belangrijk was
voor hun verfprocessen.

Er zit ammoniak in. Dat zie je niet aan het kleurenbad Is dat gelukt met het blauw?
of niet. Het duurt gewoon even. Als het op het garen wordt getrokken,
we willen het blauwe wonder ervaren. Ik hoop dat het komt. Laten we nu koffie gaan drinken. Elke verver had zijn trucjes
voor de moeilijke blauwing. En hij gaf alleen maar
op naar hun eigen kinderen. Dat beveiligd
het bestaan ​​van het gezin. Ach, het is goed gekomen.
Geweldig, Liesel. die mensen
kwam erachter dat dat in zulke bladeren
in groene bladeren zit een kleur, wat blauw geeft. (vrouw) dat kunnen we
tevreden zijn wat? Maar pas na een langer contact
met de zuurstof in de lucht het felbegeerde, diepblauwe wordt gecreëerd.

Naast je eigen werk
waren de begijnen ook op donaties
rijke burgers afhankelijk. *muziek* Blauwe zijde, precies dat
waar de dealer Johann naar op zoek was. Dat bleek een goede zaak
doen voor de gemeenschap. *muziek* (Margarete) Ik zoek Johann.
– Het is daar. (Vader) Als we nu
iemand naar Keulen sturen het lukt ons niet Mijne heren?
– Ja? – Goededag. Prettige dag. (Margaret) Ik kom eraan
met een aanbieding. (man) Mmm. Maar wat moeten we daarmee? *muziek* Zij is goed. Ik geef je deze blauwe zijde
tegen de belofte ons regelmatig
koop linnen. Dit is de beste kwaliteit.
Wij nemen ze. Het linnen ook. Voorzichtig, Joh. Haast je naar de kleermaker. Laten we onze samenwerking
meteen dichten. Een vaste bron van inkomsten voor de begijnen was het iets meer
waard als een snelle winst. *bel gaat* Op de uitzenddag heerste in Munster
druk bezig. Niet anders dan vandaag
zo'n festival ook een show. Je presenteerde wat je had. *gebabbel van stemmen* Jakob. De Helmbrecht. (Helmbrecht) Je ziet er goed uit.
De zijde is zeer elegant. Ben je blij met je jas?
Hij staat je goed.

Ik heb nog nooit een betere gehad. Mag ik introduceren? Dit is John. Heb de eer, John.
– Goededag. Mijn oudste, Johann wil
het bedrijf voortzetten wanneer ik niet meer kan. wend je tot hem
als je in de toekomst iets nodig hebt. Je weet wel, bij Helmbrechts
je bent altijd in de beste handen. Er waren ook handelaren
zoals John en zijn vader dat vormde Munster
en veel dingen voor hen vandaag herinnerd in de stad. Zo gaat het elke avond
de torenwachter onderweg en blaas de hoorn
van de Lamberti-toren over de markt
met zijn oude koopmanshuizen. * toot * Voor Martje Saljé welteverstaan
veel meer dan traditie en een eeuwenoud ritueel. In haar middeleeuws
torenkamer schrijft ze een blog, waarin ze verhalen uit Munster vertelt
vertelt verleden en heden deelt hun ervaringen
en leg speciale momenten vast. *muziek* Dan maakt ze zichzelf
terug op weg zoals hun voorgangers gedurende 600 jaar. De belangrijkste markt
is altijd geweest waar hij is. de oude vismarkt,
de roggemarkt. Ze worden zelfs zo genoemd. zout weg,
zoals deze handelsroutes het historisch
gaf echt.

*muziek* Tot aan de boulevard kan dat
geweldig om te zien vanaf hier het groene lint. Plaats daar de stadsmuur.
Dat weet je van oude tekeningen. Toen werd de stadsmuur gesloopt
en werd een fietsracebaan. Op een gegeven moment was er buiten
de stadsmuren ook districten en nederzettingen die zijn gegroeid. *muziek* De wachters waren er voor alles
en heb een oogje gehad. Dat vervult me ​​met trots
om dat voort te zetten. Dat is iets speciaals. * toot * Dus hoeveel Middeleeuwen
nog steeds in Munster? Het is niet alleen het kantoor van de toren
of de torenwachter dat over de tijd
herinnerd door Johann en Margarete. Het zijn ook tradities
zoals het sturen waar vroeger de dealers waren
deden hun zaken en waar een kerkhof
oordeelde over wangedrag. *muziek* En zo is het ook in Munster
op veel plaatsen, alleen het verleden
een kleine stap verwijderd.

Auteursrecht WDR 2021.