Lecker Ohne Fleisch | Challenge Nachhaltigkeit | Folge 2/3 | Doku

ONDERTITEL: Hessischer Rundfunk ONDERTITEL: Hessischer Rundfunk Onze natuur is een droom! Of? Heel mooi! Maar helaas had dat allang moeten gebeuren. In ieder geval wens ik mijn dochter Lotta dat ze de wereld kan ervaren zoals wij die ervaren. Hopelijk werkt dat, want eigenlijk gaan we nu door de totale nachtmerrie. Stormen, droogtes, watertekorten, branden en herhaalde overstromingen. Sleutelwoord: klimaatverandering! Elke dag nieuwe horrorverhalen. rampen op rampen. Je hoort en ziet het niet meer. Je wilt vooral je ogen sluiten.

Ogen dicht en ervoor gaan? Zo zal het niet werken. Als iedereen zegt dat de ander eerst iets moet doen, komen we nooit verder. Precies, en daarom pakken deze mensen hier het nu aan. Een straat in Kassel, de familie Desel en hun buren. 4 weken willen ze milieuvriendelijk leven. Je zult dingen anders moeten doen. Wat doet dat met hen? Welke ups en downs ervaren zij? En wat bereiken ze? Voor Lotta zonder bord wilde ik geen plastic bord kopen. En de gebruikte kinderstoel doet het daar ook. Dat is duurzaam! Maxi en Hannah zijn 3 jaar samen. Dochter Lotta is anderhalf. Over 2 weken trouwen, midden in onze challenge! Daarom moet het hele feest ook duurzaam zijn. Het eten, de catering, moet ook zo duurzaam mogelijk zijn, dat wil zeggen met streekvlees, dat vervolgens wordt bereid. En dan natuurlijk iets seizoensgebondens. En duurzame kleding.

En stoelen! Niks plastieks. De twee verzamelen gebruikte houten stoelen voor 80 gasten. Het begon eigenlijk met de twee stoelen hier. We vonden ze langs de kant van de weg. We dachten, hé, dit zouden coole bruids- en bruidegomstoelen zijn! Zoveel mensen geven dingen weg. Toen gingen we voor de lol kijken wat er beschikbaar was en ontdekten dat veel oude zoldervondsten graag opnieuw zouden worden hergebruikt.

Toen dachten we de stoelen voor onze bruiloftsgasten op te halen. Ook Maxi's broer Gerrit doet mee aan de challenge. We hadden hem een ​​rijopleiding gegeven. Daar leerde hij voorzichtig en zuinig rijden. De omgeving op volle toeren aanvallen is nu voorbij. Ik probeer de trucs en tips uit te voeren en ben benieuwd of het echt gaat helpen.Momenteel is mijn gemiddeld verbruik per 100 km 11,4 liter.

Dat zegt de boordcomputer tenminste. Gerrit rijdt voortaan duurzaam door Kassel. En? Ik heb nu bijna 120 kilometer gereden. Ik heb momenteel een verbruik van 9,7 liter per 100 km. Je moet zeggen: in de stad. Ik heb alleen met de auto door de stad gereden. Ik heb dus een besparing van 1,6 liter. Dat maakt zo'n 3,8 kg minder CO2. Er komt echt iets samen op de baan. Wij zijn de enigen in Europa zonder snelheidslimiet.

Ik ben er niet trots op. Ik wil vertragen op de snelweg, op landwegen en in de stad , want het redt ook levens. Het gaat niet alleen om het klimaat, maar ook om verkeersdoden. Op de konijnenhaag. Hannah gaat helemaal op in haar uitdaging. Huhu, hier is weer een stoel. Nu hebben we er al 71, nog maar 9 stoelen over. Misschien nog een paar ter vervanging. Dan hebben we het gedaan! Zoals je ziet komt het evenement steeds dichterbij: burgerlijke stand, kerk, 2 vieringen en alles duurzaam.

Niet gemakkelijk om bij te houden. Zoals je hier kunt zien, hebben we in ieder geval al wat gerechten. Het ziet er misschien nieuw uit, maar wordt in principe alleen geleend en veel verder gebruikt. Dat is van een goede vriend. Dit gaat dan door naar de kleuterschool. Die mogen we een keer lenen. Voor de rest hebben we iedereen, vrienden en familie, die graag jam eten, opgeroepen om hun potjes niet weg te gooien, maar ze aan ons te geven. We maken er kleine lantaarntjes van. We zijn daar al een paar dingen begonnen. Toen bracht een goede vriend van ons deze schattige houten bordjes. Ze heeft het ook zelf gemaakt. We kunnen er zeker onze tuin mee decoreren. We hebben een paar verschillende versies van haar. Ik vind dat er geweldig uit zien. En je kunt hem keer op keer gebruiken voor elk feest dat je daarna geeft. 4 huizen verder bereidt Sylke Desel opnieuw de lunch voor het hele gezin. Haar uitdaging: vleesloos koken, regionaal en seizoensgebonden.

Uw zorg in het begin was dat het veel duurder zou kunnen zijn. Hoe ziet het eruit? Vandaag hebben we voor het eerst een groentelasagne. De hele aankoop was nu goedkoper omdat ik helemaal afzag van worst en vlees. Er gaat veel geld verloren als je goede worst en vlees koopt. En we kochten altijd veel worst en vlees. En het is niet alleen geld dat wordt bespaard. Als ik vroeger 7 keer per week vlees at, heb ik veel invloed. Met berekeningen voor Duitsland als geheel kan dit alleen al door een verandering in het dieet 10-30 miljoen ton CO2 per jaar besparen . Maar het moet goed smaken. Vooral de mannelijke Desels houden van sappige steaks. De ecologische voetafdruk is eerder secundair. En? Hoe ging Sylke om met de vegetarische lasagne? Welk cijfer? — 10! Ja! – Lieverd, dank je.

– Smaakt heerlijk. Smaakt anders, maar erg lekker. Ik mis het vlees nu helemaal niet. Ik ook niet. – Kun je eraan wennen. Ja kijk! Het kostte wat tijd. Maar toen kreeg ik alles en nu let ik op streek- en seizoensartikelen. En mijn mannen vonden het lekker, ondanks het gebrek aan vlees. Wauw! – Hallo schatje! Nvt? – Nvt? Wil jij iets drinken? – Ja graag. Met plezier. Heb je misschien een idee wat we kunnen doen om te eten voor de burgerlijke stand? We willen het heel klein houden. Maar ik zou het toch gaaf vinden als we iets regionaals en seizoensgebondens te eten zouden hebben.

Nou, Geli had "Rudi-komt-koken" 2 jaar geleden of vorig jaar met Pasen. Ze was helemaal opgewonden. Heeft me ook foto's laten zien. Verrukkelijk. Ja precies. Maar ziet er heerlijk uit! Nou, dat zou natuurlijk een hit zijn voor de burgerlijke stand. Ja, dat zou gaaf zijn. Mooi, ik bel je. Het ziet er allemaal buitengewoon lekker uit. voltreffer! Ik heb net met Rudi gebeld van "Rudi-komt-koken". Hij zei dat hij graag streek- en seizoensgerechten voor ons kookt. Dus we zien elkaar volgende week op een boerderij in de buurt om te kijken waar hij graag gaat winkelen.

Wauw! – Hoi! Een week later in de tuin. Iedereen daar, inclusief Rudi. Daar, geliefden. Groenten. Natuurlijk is er hier op de boerderij geen enorm aanbod zoals in de supermarkt. Maar de sleutel hier is: let op het seizoen. Dat is echt regionaal, seizoensgebonden, kijk. Ik heb een vraag: Hoe wordt de term "regionaal" beschermd? Is dat op een of andere manier beschermd? Wat is een regio? Voor mij als chef hebben de regio's ook mooie dochters in andere regio's, dus die pak ik natuurlijk ook. Regionaal krijg je binnen een straal van ongeveer 30 km. Maar niet iedereen ziet het zoals Rudi dat doet. Het label "regionaal" of "uit de regio" is door ons niet precies gedefinieerd of zelfs beschermd.

Je moet precies lezen wat er op de verpakking staat, of ernaar vragen. Zijn ze nu echt allemaal regionaal? Dus, zijn ze echt lokaal? Sterker nog, we hebben hier de kortste afstand, 2 steden verder. Ongeveer 6 km van Biohof Jakoby. Dan hebben we hier, zo'n 28-30 km, Bad Zwesten-Oberurff. I And Wettesingen is ook ongeveer 12 km, midden in de naburige gemeente. Oké, dat is heel dichtbij. Ja. Koel. Dit ontziet het milieu en is zelfs goed voor de ziel. Op veel terreinen van het leven zijn we vervreemd van de dingen die we gebruiken. Een plank uit de meubelsupermarkt heeft voor ons geen persoonlijke betekenis, in tegenstelling tot oma's kleerkast.

Dat is bij producentenproducten iets heel anders, zeker in de boerderijwinkel of bij de marktkraam waar de producent staat. Ik heb een persoonlijke relatie, het is een vertrouwensrelatie. Dat is wat het moet zijn. Eten maken is iets dat vertrouwen vereist. Dat deze voedingsmiddelen oké zijn. De persoonlijke relatie wordt gratis toegevoegd wanneer u winkelt in de boerderijwinkel. Heel erg bedankt! – Is met wilde knoflook? Nou, genoeg geprobeerd. Laten we nu naar het trouwmenu gaan. Het hoofdgerecht is een verscheidenheid aan groenten en slawraps. De bijgerechten, dat is het vlees. Anders heb je altijd bij het eten: vlees is het hoofdgerecht en groenten zijn het bijgerecht. Laten we het omdraaien. Volledig vleesloos durft Hannah er niet mee door te gaan. Het is gewoon een traditie op een festival als dit. Ze wil de vleeseters niet teleurstellen. Voor het menu voor Desels heb ik 1 dag non-stop gezeten, dacht ik, wat kan je doen, wat past in het budget? Wat is regionaal, seizoensgebonden? Alles gemonteerd. Veel werk, veel plezier en er komen geweldige dingen uit voort. De varkens hebben het in ieder geval goed op de boerderij van Füllings tot ze geslacht worden. Ze leven in groepen, hebben stro, ruimte om te slapen en te spelen.

Dirk Fülling verkoopt hun vlees rechtstreeks op de boerderij. Het is een beetje duurder omdat je het extra werk hebt. Maar als ik in de boerderijwinkel koop, koop je rechtstreeks bij de producent. Als gevolg hiervan is de handel weg. Dit maakt het iets duurder, maar niet veel duurder. Hoi! Goede dag. * Muziek * Gerrit heeft zijn zoon Danilo bij zich. Beiden eten graag vlees. Maar als je zo naar die schattige varkentjes kijkt… nou, dan begin je na te denken. Elke schoolklas zou een slager moeten bezoeken en weten wat er in de betegelde kamers gebeurt. Dan heb je een maatstaf voor dierenleed en empathie. Nou, bij Gerrit is een bezoek aan de boerderij voldoende. Qua duurzaamheid wilde ik sowieso een andere weg inslaan en meer met groenten werken, meer groenten eten en de vleesconsumptie wat verminderen. Inderdaad? We willen kijken hoe de goede bedoelingen kunnen worden uitgevoerd.

Barbecue avond vegan! "Super Vegan Hero Burger", interessant. Nou, uiterlijk is relatief… nou ja. Heerlijke Thüringer gegrilde worstjes en burgers! Alles is puur plantaardig en zeer duurzaam. In de keuken werkt Sylke aan de bijgerechten voor de grill. Sinds 2 weken houdt ze haar uitdaging vol, alleen seizoensgerechten uit de regio koken en steeds vaker ook biologisch. Vandaag hebben we bietencarpaccio. De rode biet, deze keer heb ik echt aandacht besteed aan biologisch. demeter Want de laatste keer dat we filmden, werd ik erop gewezen. Herkomst Frankrijk. Theoretisch is rode biet ook regionaal verkrijgbaar. Nu let ik heel goed op hoe en waar het vandaan komt. Schrok je een beetje van de koelkast? Ja, ik moet heel duidelijk zijn. Nou, ik heb alles uit de koelkast gehaald dat niet regionaal en vegetarisch was.

Dus alles! – Bijna Ja. Laatste aanrakingen. Bijna alles gedaan. Maxi en Gerrit wachten tot hun vegan eten wordt gegrild. Hmm, dat ziet er niet zo lekker uit. (Gelach.) Misschien bedriegt het uiterlijk ons ​​en smaakt het goed? Maar dat is niet het echte grillen, toch? Nee, absoluut niet. Zoals je je normaal zou voorstellen. Zo ruikt het ook niet. En alleen al het bekijken van de uitgebreide ingrediëntenlijst wekt niet per se de eetlust op. Vleesvervangers zijn zeker klimaatvriendelijker omdat ze alleen plantaardige ingrediënten bevatten. De lijst met ingrediënten is vaak lang. Maar als we goed kijken, zijn het alleen vleesloze ingrediënten en die we elke dag eten met andere producten.

Ook de vergelijking met vlees en de ingrediëntenlijsten is misleidend. Want ook in vlees nemen we veel op: antibiotica, bestrijdingsmiddelen en dergelijke hoeven niet aangegeven te worden. Sylke legt de laatste hand aan haar rode biet. Erger je je aan de moeite die je moet doen? Ik denk dat mijn laatste aankoop een half uur duurde, drie kwartier langer dan normaal omdat ik naar elk product keek, me omdraaide en las waar het vandaan kwam. En leg het dan meteen weg. Laatste aankoop was vier winkels. Zoals ik al zei, het kostte veel tijd. Maar ik nam de tijd omdat ik het zelf wilde weten. En nu willen we weten hoe het smaakt. Het is nu niet zo erg. Je moet veel kauwen.

Er zit meer in de mond. Maar de smaak is niet slecht. Jij probeert het. Wel, staat Roland net zo open voor nieuwe ervaringen als zijn vrouw? Deze hamburgers of hoe ik ze ook zou noemen, ik zou ze zo weer krijgen om te grillen als vleesvervanger. Maar ik zou de worsten niet meer nemen. Nou, enthousiasme klinkt anders. En natuurlijk ontbreekt de barbecue-ervaring met de typische geuren. Maar met dit evenement maken de Desels deel uit van een gigantische trend. De markt voor veganistische en vegetarische alternatieven is booming In 2021 werd in Duitsland 100.000 ton vleesvervangers geproduceerd. Dat is een stijging van 60% in de afgelopen twee jaar alleen. Als we die 100.000 ton omzetten in vlees, dan zijn dat bijvoorbeeld 450.000 runderen minder die moeten sterven, met een navenant significant lagere milieubelasting.

Maxi heeft 2 weken achterstand met het openbaar vervoer. Hij was ruim 3 uur per dag op de weg, in totaal 60 km. Daarna zakte de stemming. Vanaf nu moet hij de e-bike nemen. (Maxi, onbegrijpelijk) * gelach * Beste dag ooit! En kom je naar Hofgeismar? – Veilig. Ja. Dus… wat is het record na Hofgeismar op de fiets? Ik kraak hem. *gelach* Nee, ik heb er zeker zin in. Ik kan me voorstellen dat naar Hofgeismar gaan op een e-bike iets spannender is dan met het openbaar vervoer. Aan boord gegaan, veranderd, 4 keer, tijdverspilling voor Maxi. Ik kan er niet meer tegen, het is warm, ik wil eindelijk naar huis. Blijf duimen dat alles goed komt, dat ik de weg vind. Dag mijn schat Veel plezier. En dat ik veilig aankom. We duimen voor je. – Tot later, schat. Doei. Dus nu met de e-bike. Bijna klimaatneutraal en een half uur sneller dan met bus en trein.

Veel beter wordt het niet. Ik heb ook de acculader bij me. Niet dat ik uiteindelijk zonder batterijen zal komen te zitten. Konijnenhaag – Hofgeismar. Maxi vond de beste route op de fiets met behulp van een gratis fiets-app. Hopelijk leidt het bijbehorende navigatiesysteem hem correct. *piep* Morgen! Ja, het eerste stuk was best mooi, over velden en weiden. Nu kwam ik ineens op de landweg terecht. Een paar auto's en bussen haalden me daar in.

Ik bevond me daar op de verkeerde plek. Maar ja, het navigatiesysteem zei dat ik deze kant op moest en dat ik dit pad moest nemen. Daarom vertrouwde ik op het navigatieapparaat. Eigenlijk zou er elk jaar 30 euro per Duitser aan het fietsnet moeten worden uitgegeven. Hier in Hessen is dat net iets minder dan de helft. je kan het zien. Wat is dit? – Gemakkelijk fietspad tot het einde. Dan komt er een kleine bouwplaats. Desastreus moet ik zeggen. Ik keek uit naar mooie fietspaden en om langs de straten te rijden. Maar nu moet ik de hele tijd op de landweg en over alle hoofdwegen. En ze zijn waanzinnig snel, nietwaar? Ja, je voelt je niet op je gemak als je wordt ingehaald door een vrachtwagen of bestelwagen. Katarina Schickling is namens ons op de Hasenhecke. Vandaag zou ze het afval van Martin Bock van dichtbij bekijken. Je kunt daar veel fout doen. Ik ben Katarina – Maarten. Is dat de goede gele bak? Maar nu wordt het wild.

Ja een week Al zorgen we ervoor dat we weinig plastic afval inkopen. We zijn ook echt wanhopig, we proberen, maar dat is wat er gebeurt. Alleen al in 2019 kwam er 19 miljoen ton verpakkingsafval bij in Duitsland. Dat zijn maar liefst 34.000 volledig geladen A380's of 82 gigantische cruiseschepen. * Scheepshoorn * Het plastic afval is de afgelopen 20 jaar verdubbeld. Het is waanzin. Dat zien we hier al. Dat gebeurt er in een week met een gezin dat echt nadenkt. De juiste verwijdering moet in ieder geval werken zodat het kan worden gerecycled. Maar dat is een wetenschap op zich. Het bestaat uit drie componenten die gemakkelijk kunnen worden gerecycled. Namelijk aluminium, kunststof en papier. Maar als het ding in de gele bak belandt, kun je erop rekenen dat het zeker verbrand wordt. Geen enkele sorteerinstallatie ter wereld kan dat uit elkaar halen. Ingewikkeld. Wordt dit gescheiden? Prachtig. Vaak is de zaak heel complex, bijvoorbeeld bij het melkpak. Dit is een ongelooflijk irritante verpakking. Alle onderdelen die erop worden gebruikt, zijn recyclebaar. Maar niemand haalt dat uit elkaar. Er zijn maar een paar fabrieken in Europa die dat kunnen.

Het is gigantisch: jaarlijks komt er wereldwijd 400 miljoen ton plastic bij elkaar. De meeste zijn wegwerpproducten en verpakkingen. 40 procent daarvan komt op stortplaatsen terecht. 32 procent blijft in het milieu, een groot deel daarvan zwemt in de zee. Nou ja, ook een soort vuilnisbelt. Onderzoekers gaan ervan uit dat in 2050 alle zeevogels en vissen plastic bij zich hebben, en wij waarschijnlijk ook. Oh ja, een deel van het plastic wordt dan verbrand om er weer vanaf te komen, dat is 14 procent.En hoeveel wordt er nu gerecycled? Dat is slechts 14 procent. Het is echt niet houdbaar. Maxi is er bijna, heeft snel broodjes gehaald voor zijn klas op de vakschool. Een keer per week is het zijn beurt om te ontbijten. Maar wat nu te doen met de tassen? Ik denk dat ik handsfree rij.

Zodat ik er een in mijn armen kan houden. Neem je de rest mee? – Ja. Soms is het handig om een ​​cameraploeg op sleeptouw te hebben. Slechts een korte weg. En wat is de balans? De weg van huis naar hier was niet fietsvriendelijk. Ik moet eerlijk zijn, zo had ik het me niet voorgesteld. Dat de auto erg belangrijk is in Duitsland kan je zeker zeggen en wordt er alles voor gedaan. We hebben een groot budget van 141 miljard euro. Als we dat niet alleen in de auto stoppen, maar in mobiliteit, is er veel mogelijk. We hebben ruimte, geld en de privileges van de auto nodig voor iedereen. Dan zien we elkaar om één uur, nee.

Thuis gaat Hannah verder met het plannen van het bruiloftsdecor. Ik kan niets meer veranderen aan de kleding die ik bezit. Maar ik zal proberen mijn beide jurken gebruikt te kopen, zowel voor het burgerlijk als het kerkelijk huwelijk, dat doe ik toch veel. Ik hoop iets te vinden dat binnen ons budget past. Hannah wil maximaal 500 euro uitgeven aan haar droomjurk. Maar nu ze weet hoeveel middelen er aan kleding worden verspild, wil ze niets meer online bestellen dat niet past en teruggestuurd moet worden. In Duitsland staan ​​we met 24 bestelpakketten per hoofd van de bevolking en per jaar op de zevende plaats onder de Europese internetklanten. Wij zijn degenen die de meeste kleding kopen en ze dan terugsturen. Retourpercentage van 40 procent. Dat is niet goed voor het milieu.

De vele retouren zorgen voor zo'n 238.000 ton CO2. De 424 auto's die dagelijks van Hamburg naar München vliegen, zouden een heel jaar lang ongeveer evenveel produceren. Hannah heeft iets bedacht. Persoonlijk zou ik graag een versleten exemplaar hebben met een stukje geschiedenis van de andere bruiloft van een bruid. Maar tweedehands online kopen is geen optie meer. Hannah wil het milieu beschermen en, ja, echt, klassiek winkelen in een echte winkel. Ze vond er een die gespecialiseerd is in gebruikte trouwjurken. Ook heel klassiek: de moeder van Hannah komt mee op het consult. Hallo, mijn liefste. – Hallo mam. Leuk dat je met me meeging. Vanavond maak ik pittige groenten met spaghetti. Vandaag duurde mijn grote aankoop al gauw drie kwartier langer dan normaal, vandaag maak ik een hele snelle maaltijd.

Vandaag maak ik ovengroenten voor zes personen. Misschien voeg ik nog wat paprika toe. Vandaag hebben we restjes en een bosbessen-mascarponecrème voor op het nachtkastje. Ik ben nu aan de aardbeien. – Ik ben blij. Het is hier leuk. – Heel erg bedankt. "Het was twee keer" is de naam van de tweedehandswinkel in Kassel. Juist, de naam. Rebecca Nothnagel heeft zich gespecialiseerd in mooie gebruikte trouwjurken. Ik ben altijd al een grote tweedehandsliefhebber geweest, mijn hele leven eigenlijk. Ik draag elke dag een tweedehands item. Vandaag mijn rokje, ook echt vintage. Voor mij was het duidelijk: waarom geen trouwjurk die een keer gedragen is? Want dat zijn er echt heel veel. Het is echt zo, als je bedenkt hoeveel grondstoffen er in zo'n jurk stromen, de productie, hoe ver het wordt vervoerd en het is maar één dag gedragen, dan hangt het ergens en staat het stof te verzamelen.

Het is zo verschrikkelijk onhoudbaar. Het is eigenlijk het toppunt van fast fashion. Ik vind dit mooi. Dat is ook schattig. Ik heb zeker iets gezien dat ik zou proberen. We vieren het in de tuin, maar houden ook een kerkelijk huwelijk. Maar het moet toch op de een of andere manier geschikt zijn voor de tuin, mijn jurk. 500 euro wordt moeilijk. Ik moet toegeven. Tenzij je van echte vintage jurken houdt. Ze zijn goedkoper. Je moet naar ze kijken voor wat ze zouden kunnen zijn, niet voor wat ze zijn, dus je kunt veel veranderen en aanpassen. Wauw, klinkt geweldig! Waarom niet? Dat speelt in bepaalde kringen, vooral onder studenten, een grote rol, zie ik.

Ze zijn zich zeer bewust van wat ze doen. Ze sturen het heel duidelijk en bewust in de richting van tweedehands, om precies te ontsnappen aan dit dictaat van altijd nieuw kopen, altijd meer, altijd goedkoper en altijd waardeloos. Dit is Hannah's droomjurk. Maar het is buiten je budget. En nu? Maar een goedkope van internet? Er is eigenlijk een verandering in het bewustzijn van mensen, iets richting duurzaamheid, dat zie je op veel plaatsen. Maar ik denk dat de ommekeer nog te langzaam gaat gezien de urgentie van de kwestie. Met onze mensen op de Hasenhecke gaat het in ieder geval goed. Met de veganistische barbecue-avond bespaarde Roland meer dan 11 kilo CO2 en Sylke bespaarde in slechts twee weken tijd zo'n 100 euro met winkelen. Dat is gek. Maar blijven Roland en Gerrit echt tot het einde zonder vlees? Gerrit ziet af van rijplezier en remt af. Maar nu is hij blij dat hij bespaart: 1,6 liter per 100 km, toch een goed begin. Maar er is nog wat te doen om thuis elektriciteit te besparen. En Hanna? Ze moet absoluut haar trouwjurkprobleem oplossen. Kan ze de duurzaamheidsuitdaging overleven? Ondertitel copyright: hr 2022.