Im Club – Die Anfänge | Techno House Deutschland | 1/8 (s01e01)

ONDERTITEL: Hessischer Rundfunk ONDERTITEL: Hessischer Rundfunk * Technomuziek * In de hele geschiedenis van de mensheid kun je een moment als dat van eind jaren 80, begin jaren 90, toen elektronische muziek de wereld veroverde , niet herhalen . De tijd zelf werd gekenmerkt door het feit dat het nieuwe, frisse muziek was. Destijds waren de clubs als onze kerken, onze "kerk". Het is de beat die me tot nu toe door mijn leven heeft gedragen. Ik heb geleerd om mensen te respecteren, hoe ze leven, van wie ze willen houden. Dit is de meest positieve jongerencultuur die ooit heeft bestaan.

Harde, snelle techno: een wervelwind die je meeneemt! Velen hebben honger en dan laten ze het eruit. * Technomuziek * * enkele beats * Het is maar 4/4 tijd: één, twee, drie, vier. Het raakt mij persoonlijk heel erg. Er zit een soort melancholie in de muziek waar ik echt van hou. Eigenlijk wilde ik interieurvormgeving studeren. En toen, na het eerste of tweede feest, dacht ik: "Dat is het, ik stop met alles en ik ga gewoon muziek maken en luisteren!" "Ik maak mijn eigen feestjes!" En zo was het toen. Wat ik ontdekte, is dat mensen een uitlaatklep nodig hebben om je ook teleur te stellen, en een avond als deze is eigenlijk een goede plek om dat te doen.

Er zijn mensen die aan yoga doen , je kunt ook fietsen, maar je kunt ook gaan dansen. Ik denk dat Frankfurt er al heel vroeg was in termen van het ontdekken van techno en housemuziek. We hebben het ook over de tijd vóór de Duitse hereniging. En vanuit mijn perspectief was Berlijn precies dit eiland toen het ging om New Wave, maar ook New German Wave en de vroege jaren 80. En Frankfurt stond zeker voor iets heel anders. (Roman Flügel) Frankfurt had een andere sfeer, de binnenstad als het ware met wolkenkrabbers en beton. (Iris Harder) Frankfurt is meer een bankstad. En dat techno hier überhaupt plaatsvond is eigenlijk een wonder. (Roman Flügel) In de jaren 80 was het nog yuppie. Er was het nieuwe ding: Wall Street, de film en de aandelenmarkt. En rijk worden was ineens aantrekkelijk na de jaren zeventig. (Sven Väth) Dat spoorde ons, de banken en de wolkenkrabbers, aan om te zeggen: "Dat is precies wat we niet doen!" Dat voedde de subcultuur.

(Roman Flügel) Het sociale aspect werd belangrijker en componenten die bij de jeugdbeweging horen, die juist het tegenovergestelde willen doen: niet vroeg opstaan ​​en naar de beurs rennen, maar zo lang mogelijk feesten en proberen breng jezelf in het weekend naar een ander mentaal niveau. Het was rond de tijd dat housemuziek en vroege techno overwaaiden uit Detroit en Chicago. We hadden best coole platenzaken in Frankfurt. Dus we hebben ze hier allemaal kunnen kopen. Alles, import uit de VS, alle muziek die vanuit Amerika naar Europa kwam, kwam meestal in transit. Ze werden hier verkocht via distributeurs aan platenwinkels en Amerikaanse GI's, en ook de AFN en dat soort dingen destijds, ze speelden vroeger ook geweldige house-dingen, bijvoorbeeld. En tegelijkertijd was er een industriële beweging uit België, Engeland, Duitsland, die ik ook erg leuk vond. *Industriële muziek* Dit was een elektronische stijl, maar met zwaardere beats en meestal zwaardere stemmen, zang, ook geschreeuw. De jongeren waren er helemaal door gegrepen. Toen was het niet van: "Wil je me niet schat", maar toen was het: "Wil je dit van mij!" zo moeilijker! En toen kreeg ik een soort van: "Waar is de jeugd?", "Waar is de jeugd?" Er was ook "Nitzer Ebb" uit Engeland.

Daar werd ik ook heel enthousiast van. Het was een beetje meer krijgshaftig, maar erg energiek. * beukende elektronische muziek * Je keek overal waar je deze muziek kon horen. Er waren verschillende stations in Frankfurt, waaronder Talla met zijn "Techno Club". Hallo, mijn naam is Talla2XLC. Ik ben 28 jaar oud en host de "Techno Club" op vrijdagavond. Ik had een locatie nodig waar ik mijn visie op elektronische muziek dichter bij de mensen kon brengen. Toen ging ik daarheen en zei tegen de telefoniste: "Ik heb een idee.

Ik zou graag elektronische muziek willen spelen." "Ik noem het 'techno'. Laten we een clubevenement doen!" Hij zei: "Maak een concept, dan zullen we zien!" Ik ging thuis zitten en zei: "Ik noem het 'Techno Club'!" In de club was het hele scala aan elektronica te horen, zoals "Depeche Mode". Dat was iets heel groots voor ons, voor mij. * gebabbel van stemmen op de achtergrond * * gebabbel van stemmen * * elektronische muziek * * juichend publiek * * elektronische muziek * * juichend publiek * Ik vond de herhaling in de muziek opwindend en om te zien dat het op de een of andere manier bijna iets trance-achtigs heeft het danst En hoewel alles zo minimalistisch is en op de een of andere manier hetzelfde klinkt, zullen er in de loop van de tijd steeds meer worden toegevoegd. Het gehoor wordt gevoeliger.

Daardoor ervaar je de muziek ineens op een heel andere manier. Dat is precies waarom ik dit doe. Ik vergeet het moment helemaal. Ik verberg alles. Ik heb dat gevoel met niets anders in mijn leven gehad. Je vergeet ruimte en tijd. Je doet dit drie of vier uur en plotseling kom je bij jezelf en denk je: "Waar is de tijd gebleven?" Eentje was zo blij. Ik ben heel blij dat ik kan DJ'en met mensen die ik echt waardeerde tijdens mijn muzikale ontdekkingsfase. Nu Romeinse vleugels. Dat is heel inspirerend en ik ben blij. *elektronische muziek* *elektronische muziek* *De muziek vervaagt langzaam. * * Zachte technomuziek op de achtergrond * In '86, '87 hoorde ik de eerste nummers op cassettes uit Amerika. Het klonk op de een of andere manier anders dan de elektronische muziek die ik eerder had gehoord, namelijk de zogenaamde EBM-muziek, d.w.z. "Electronic Body Music". Deze cassettes waren zo nieuw van geluid, abstract, hard, vreemd en ongehoord dat ik meteen verkocht was.

* Luide elektronische muziek * De muziek begon in de thuisstudio, in de kelder van mijn ouders. Op de een of andere manier heb ik in de zomer auto's schoongemaakt bij VW om een ​​sampler of een drummachine of zoiets te kopen. Ik studeerde af van de middelbare school en begon gewoon urenlang voor deze dingen, voor deze instrumenten, te programmeren en op te nemen op een viersporencassettedeck voordat de eerste computer kwam. Het was een nieuwe wereld van geluid die me totaal fascineerde. Ook de mogelijkheid om uw eigen ideeën thuis te realiseren. De eerste vonken waren duidelijk housemuziek uit Chicago en techno uit Detroit. Deze Amerikaanse variant had ineens weer funk, en het was zeker gebaseerd op disco en soul en dat soort dingen. Het was veel makkelijker, vrijer en dansbaarder. * Detroit Techno * * elektronische muziek * * elektronische muziek en zang * * elektronische muziek * (Dimitri Hegemann) Het nieuwe, het frisse kwam daar vandaan. En dat was ook gewoon ondergronds verzet. En toen ze kwamen en zo gemaskeerd waren, dachten we: "Bespelen ze hier terreur?" Tot die tijd begreep je dat ze zeiden: "Wij zijn niet belangrijk.

Het is de muziek die telt, niet wij." "We willen geen persoonlijkheidscultus, we willen gewoon: 'Luister naar wat we je te brengen hebben!' We vonden het allemaal leuk, maar we wisten niet hoe ver ze waren gekomen. Ze stuurden ons platen die anders waren gesneden, niet van buiten naar binnen, maar van binnen naar buiten. Hoe zet je de naald op? Dat begrepen we niet. Of ze stuurden ons T-shirts, maar ze hadden een opdruk aan de binnenkant. De labels staken uit en we waren als: "Jullie hebben ze allemaal verkeerd afgedrukt" en wilden ze terugsturen. 'Man', zeiden ze, 'begrijp je het niet? Andersom.' "Wij denken daar anders over.

Dat is maar een symbool." We waren echt een beetje achter de maan. * elektronische muziek * Precies op dat moment sloeg deze muziek uit Detroit hier binnen. Dus techno in Detroit was niet belangrijk. Maar hier wachtten we allemaal. Dat hadden we niet. Er was geen "Sound of Berlin" of iets dergelijks. Maar we hadden de ruimte en hadden zin om het te vieren. * Luide technomuziek * Het bevruchtte elkaar allemaal. Detroit zou niet hebben plaatsgevonden zonder Berlijn en Berlijn zou niet hebben plaatsgevonden zonder Detroit. En Frankfurt zou nooit hebben plaatsgevonden zonder Berlijn. De connecties en de basis, hoe het allemaal begon, en de verschillende geluiden, waaronder Amerikaanse geluiden zoals Chicago, Detroit, Black, Electronic Music, zijn gedeeltelijk vergeten.

Natuurlijk is het een beetje een tekortkoming van techno zelf dat het gemaakt is door zwarte mensen in Detroit, maar toen op de meest vruchtbare grond viel in het naoorlogse Duitsland en Europa, waar natuurlijk niet zoveel Amerikanen woonden. En in hun thuisland werd het nooit zo groot als hier. Het is natuurlijk een beetje zoals rockmuziek. Er zijn de Rolling Stones die vandaag nog steeds spelen. De mensen die ze toen hoorden, de bluesmuzikanten, zijn vergeten. Of ze krijgen nooit het stukje van de taart waar ze recht op zouden moeten hebben. Dat is dan de kolonisatie ervan. Als je technomuziek ineens viert als iets heel wits met een wit habijt, jong, chic, wit, knap en met 90-60-90 of een mooi sportlichaam erbij, zeg maar, als Adonis.

*elektronische muziek wordt luider* Het ging echt allemaal om dansen. Dansen dansen dansen. Het begon in '77. Dat was het huwelijk van Disco Move, daarna met High Energy. Ik kwam meteen in de homoscene terecht. Of ze boekten me in zo'n club. Natuurlijk kunnen mensen altijd loslaten. Ze hadden veel plezier op de dansvloer. Ze lieten zich gaan en alles wat ze niet wisten dat nieuw en fris was, ademde gewoon in en danste uit. We gingen naar Hamburg en gingen naar een pub. Toen kregen we te horen: drie weken geleden is er een nieuwe club geopend, de "Front". Dit is jouw winkel, daar moet je heen! Dan zijn we er. Ik draaide daar een paar weken later. Ik werd meteen verliefd op alles wat er gebeurde. De club was geweldig omdat het vers was. Het was super industrieel. Het was dus geen chichi.

Het was allemaal gewoon grijs beton, een kleine dansvloer die altijd druk was. Heet. Vies. Luidruchtig. Sexy. *elektronische muziek* Dit was aanvankelijk relatief hardcore homo. En meer als de leerachtige richting, meer als de harde richting. En gaandeweg kwamen er mensen: Wolfgang Tillmans was een "vaste". Joop was erbij. De jongens van Depeche Mode toen ze een concert hadden. Het was echt de club: "Daar moet je heen!" Ik denk zeker dat de homoclubs van die tijd en de homo's en lesbiennes van die tijd erg betrokken zijn bij de clubcultuur. Ze gingen erop uit, lieten los, dansten, lieten zich gaan en gingen altijd een stapje verder. Ze wilden dat het nog extravaganter zou zijn dan de gemiddelde Joe, zou ik zeggen. Het was de allereerste keer dat je vrij kon zijn en naar clubs kon gaan. Discotheken in die zin bestonden dus pas vanaf het midden van de jaren zeventig. Het was de tijd van "We hebben een Studio 54 nodig in Duitsland". Het was "Dorian Gray" in Frankfurt en "Trinity" in Hamburg, "Metropol" in Berlijn. "Dorian Gray" opende in 1978.

Dat was een beetje het antwoord op Studio 54, ook een zeer bekende discotheek in New York. Dat waren chicimicki, Formule 1-feesten, Playboy-feesten. Dragqueens, jongens die op Freddie Mercury leken, die hier in zwembroek kwamen, ze gingen daar naar binnen op rolschaatsen. Er was een rollerdisco. * Discomuziek * Dorian Gray was de eerste discotheek ter wereld met een after-hours. Dit mag niet vergeten worden. We hadden geen avondklok op Dorian Gray omdat het een luchthaven was. De Grijze: onbeschrijfelijk. Je kunt dat echt doen… geest, flair, alles. Dat was… Precies het ding dat als je niet zo bekend was. Ik hoor dat steeds van iedereen, dit: "Mag ik binnenkomen, mag ik niet binnenkomen?" Dorian Gray had een zeer strakke deur. Ik heb dit zelf meegemaakt. Ik ben niet twee keer binnengekomen toen ik jong was. Je moet je de luchthaven beneden voorstellen, daar is het niveau waar de parkeergarages zijn. Daar was de "Dorian Gray", daar stonden de uitsmijters. Ze keken je van ver aan. Ze hadden superheldenogen en ze beoordeelden je en keken. De uitsmijter had heel lang de tijd om naar je te kijken, te controleren, te fixeren, goed te kijken naar wie je bent.

Dat was natuurlijk een hel. Natuurlijk was het des te beter als er vier of vijf mensen voor je stonden. Je kon wel een beetje… Het waren de jaren tachtig, je moest je bewijzen aan de deur. Als je er niet bij hoorde, zeiden ze: 'Vanavond niet.' Alleen of met drie jongens in je bagage kwam je er sowieso niet in. Je moest het altijd mengen. Dat was de truc. * Electro muziek * Ik heb alles geprobeerd. Ik verzon. Ik deed een pak aan. Dus: "Jij weer! Volgende!" Ik heb het echt heel lang geprobeerd. En uiteindelijk lieten ze me binnen. En toen danste ik de hele nacht door.

En zo gebeurde het dat ik op de een of andere manier de aandacht trok met mijn robotdans, elektrische boogie. Er was deze pilaar in het midden. En dan deed hij altijd iets. Er zitten 15 mensen achter hem aan en hebben het gekopieerd. En ik dacht: "Wat is hier aan de hand?" Zo sprak de dj, Ulli Brenner destijds, mij aan: "Je danst zo gek. Kun je ook dj'en?" Ik zeg: "Ja, ik kan ophangen. Wahaaa! Ja, dat kan ik!" Ik zette de winkel op zijn kop. Ik heb een percussieset laten installeren in de DJ-booths. Ik drumde en speelde zelf. 's Morgens om vier of vijf uur gingen de chique mensen naar huis en kwam de nachtwereld. Mensen die in bars, andere clubs enzovoort werkten. Toen werd het helemaal anders, op de een of andere manier een ander gevoel.

Dat was best gaaf, want ineens liepen ze allemaal rond in Doc Martens, kohlpotlood, zwarte kleren. Dit was vroeger een glamourwinkel. * Techno muziek * Hoe heb je ze eigenlijk gesorteerd? Ik heb momenteel alles per label herschikt. Daar vind je Klang, Playhouse, Ongaku, Force Inc. … Daar kun je snuffelen! Ik ben begonnen met vinyl omdat het voor mij meer voelbaar is. En als ik de platenhoes heb en er doorheen blader, weet ik meteen wat erop staat, alsof ik een aantal bestanden op een lijst met een naam had staan. Ik vind het ook mooier omdat je het thuis in de kast legt. Het is ook als een passie voor verzamelen.

Als je zo'n oude plaat tevoorschijn haalt , weet je nog wat er toen aan de hand was. Eigenlijk zoals dagboekaantekeningen. * Tech house muziek * Het is fijn dat niet alle releases digitaal zijn, vooral het oude spul uit de jaren '80 en '90. Ook nu zijn er nog edities die niet gedigitaliseerd zijn. En wat is leuk als je in een andere stad bent en je vindt een verkoper en je kunt thuis door de collectie snuffelen en dan zijn verhaal vertellen en dan haal je een plaat tevoorschijn en dan herinnert hij zich: dat was toen ja dit en dat gebeurt! Aangezien we hier en daar in de club waren! Ik heb daar zoveel goede verhalen gehoord. Dat zou ik nooit willen missen. * sferische electro muziek * Er is zeker nog steeds dit klassieke Frankfurt geluid. Er was ook een tijd dat ik veel stukken van vrienden speelde. Ik kreeg toen vaak van buiten te horen: "Dat klinkt als Frankfurt!" Ik associeer dat met het eerdere spul, zoals uit de jaren 90: Sven Väth, Playhouse, Ongaku, Heiko M/S/O, Ata, ook Roman Flügel of het Perlon spul.

Het is allemaal nogal een minimalistisch geluid. Sven Väth is gewoon een van de voorouders hier in Frankfurt. Voor mij heeft het nog steeds een betekenis. Ik speel ook nog steeds zijn dingen. Ik vind het een coole weg die hij is ingeslagen. Ik ben er vrij zeker van dat Sven voelde dat er iets nieuws aan de hand was en dat de energie extreem was. Natuurlijk wist hij ook precies hoe hij het moest duwen.

Sven is, zoals ze altijd zeggen, "de vader" van het geheel. Hij heeft enorm veel gedaan om het voor elkaar te krijgen. Hij was al de maker van het geheel. De "Omen" zorgde zeker voor de juiste boost. Dat merkte ik als DJ ook. De "Omen" was dankzij Sven echt wereldwijd bekend. Hij droeg de naam "Omen" de wereld in. Ondertitel copyright: hr 2022.