7 Tage… Im Internat | Swr Doku

. (gespannen muziek) Na 50 jaar om precies te zijn
ben ik hier weer:
op het internaat in Urspring,
Zwabische Alb.
Wat een idylle. Toen, toen ik elf was
Ik zag het niet.
Eerste dag op kostschool: Mijn moeder ruimde de kast op
de vader stond erbij.
Kort daarna bekeek ik ze en de achterlichten van de auto
na.
Ik voelde me volledig afgewezen
50 jaar geleden.
Dus mijn hele leven is
totdat ik hier kwam
complete chaos geweest. Je bent of dader of slachtoffer. Natuurlijk heb ik gekeken
dat ik een dader ben.
(uit:) De gedachten
de gevoelens halen me weer in.
Het internaat heeft mij gevormd. Ik zou dan hebben
het huis van mijn ouders niet verlaten
en zou hier niet zijn gekomen ik zou zeker zijn
een ander mens worden.
(gedragen muziek) de kinderen en jongeren, wat vandaag hun eerste dag is
ervaring in Urspring,
het zal vergelijkbaar zijn. kostschool leven
is ongelooflijk intens.
dag van afscheid. En, hoe gaat het met je, scheiding? Ja goed Dus ik vind het
niet slecht.
ik kan haar zien
na twee weken weer.
Ik vind het niet zo geweldig
maar nog steeds …
Bezorg de grote broer.
– Ja, hoewel hij soms vervelend is.
Je lacht,
ben je hier al een paar dagen?
Heb je daar naar gekeken?
– Slechts drie dagen.
Ik had deze drie proefdagen
alles te bekijken.
Ik vond het daar heel goed. Is een grote kans… die Emile weer
Een gevoel van prestatie heeft voor…
Misschien ook uit
een moeilijke omgeving
wordt eruit gehaald. Vroeger noemden we het een herstart. (uit:) Sebastian Schwarz
moet afscheid nemen
en zijn zoon Emile
overgedragen aan de mentoren.
jij bent een mentor
en jouw taak is
zorg voor de nieuwkomers,
voor de nieuwelingen zorgen?
Ja precies. Het hangt er altijd van af er zijn studenten
ze hebben veel zorg nodig.
Ik zit ook in een-op-eengesprekken. Maar met Emil
Ik had een goed gevoel
(uit:) Nicole Zurkaulen, een van Emil's
mentoren.
En hij vertelde me ook
dat Emile
over anderhalve dag van
de drie gingen heel goed naar beneden.
50 jaar geleden was er Urspring
nog geen speciale mentoren.
Vandaag met koffie en cake heb een open oor
voor de nieuwkomers.
Hallo allemaal, ik ben Axel. Simon, ik hoorde
je eerste dag op kostschool?
– Hm. En afscheid van mama.
Of is dat mama?
Hoe gaat het met je?
– Opgewonden, een beetje verdrietig.
Waarom ben je verdrietig? Ja, want ik ga weg
naar een ander land.
Dat is moeilijk. Waar kom je vandaan Waar kom je vandaan? Je klinkt zo Oostenrijks? Ik kom uit het dorp Weer
in Oostenrijk, ja, in Tirol.
Elke twee weken als hij thuiskomt
we zien elkaar weer.
In ieder geval in de vakantie.
Het komt goed.
(stille gesprekken) Was hier maar drie dagen. Nu ben ik gelukkig
om er zo lang te zijn.
(rammelaar) Jouw kamer Emily?
– Ja.
Met twee verdiepingen.
– Oh, dat gaat nog hoger, toch?
En met hoeveel ben je hier?
– Voor twee.

Het werkt ook individueel. Maar in mijn geval
vooral omdat ik ook nieuw ben
Ben ik hier
met een vriend
dat doe ik al
ken van mijn oude school.
cool toch?
– Ja klopt.
Toen ik naar kostschool ging
er waren acht van ons in de kamer.
tot acht? Met zulke stapelbedden?
– Ja, met zulke oude stapelbedden.
Dus naoorlogse modellen,
dat was heftig.
ik vind het geweldig hoe heb je dat voor elkaar gekregen?
met Emiel.
Hij lijkt erg gecomponeerd. Om eerlijk te zijn heb ik voelde me volledig afgewezen
50 jaar geleden.
Dat is veranderd.
Dit is geen deportatie meer.
Hij kijkt er gewoon naar uit om meer te ervaren
om meer dingen te doen
meer tijd voor vrijetijdsbesteding
samen met anderen organiseren.
Hij had kanker.
– Oh God.
Lymfeklierkanker… zeer laat stadium
er moest direct actie worden ondernomen
en krijg chemotherapie. Was het het einde van de vierde klas?
zou in de vijfde zijn geraakt.
Zo ver als het ging lessen krijgen
in de universiteitskliniek.
En ja, dat was het… nog redelijk goed. In de vijfde, zesde klas maar dan zijn er de cijfers
stortte massaal in.
Daar reken je niet op De kans
is ook niet erg hoog
dat het kind kanker krijgt. Maar het is geweest. En dat legt veel druk op het gezin. zijn nog steeds
er waren twee broers en zussen.
En ja. Deze last, deze druk hij zal nu
gepakt door kostschool?
Precies, gewoon een tweede kans een beetje jeugd
volgen, kalmeren.
De tijd dat je misschien
heeft niet altijd
als je een fulltime baan hebt
voor de kinderen zorgen
hoe ze het zouden verdienen. Ja, dat geeft ze de kans
gemakkelijk mogelijk worden gemaakt.
(Stille muziek) Vroeg in de ochtend, tweede dag. Het eerste wat ik doe is Simon
over de weg.
Eerste nacht, ik begreep het meteen
verstuikte kleine teen.
Wat deed je daar?
– Ik botste tegen de deurpost.
Oh jee S avonds
er was een plotselinge verontwaardiging.
Werkelijk? Ongelooflijk.
Wie is dat, je nieuwe vriend?
Ja, mijn kamergenoot. Hoeveel uren
heb je geslapen?
Geen idee,
we hebben lang gepraat.
Ja, dat is typisch op kostschool. Hij met zijn…

Saksische?
Met je accent.
– Zwabische. Hij met zijn Zwabische
ik met mijn Tiroler.
Begrijp je Zwabisch?
– Nee.
Begrijp je niet?
– bijten.
Twee dagen en je hebt het. Mijn moeder zei al wanneer hij mijn beste vriend wordt
op kostschool is het cool.
(uit:) leraar Renate Wark eerst uitleggen
de gedragscode in het internaat.
Het is de eerste echte schooldag
in Urspring.
Natuurlijk
iedereen gedraagt ​​zich zo
het leuk vinden
voldoet aan de juiste tafelmanieren.
We werken de maaltijd tafel voor tafel af,
samen aan tafel.
Niet "Ik ben klaar!",
snel weg of zo. Het werkt niet.
We zitten samen aan tafel. Dat waren nu
de regels van Urspring.
Als ik je zo zie
Je bent streng maar hebt een hart.
Dat vat het wel zo'n beetje samen, niet? Ja, ik zou mezelf
ook kenmerken.
Ik heb de ervaring gehad dat kinderen geen elastiekjes hebben
behoefte, maar muren,
waar ze tegen kunnen. Krijg je een elastiekje?
ze kunnen rennen en rennen
en uiteindelijk kan het ding
zelfs tranen
en ze vliegen genadeloos. Maar als ik een muur optrek
ze merken het relatief snel op.
Dan is het overzichtelijk en geregeld. Heeft ze gelijk,
of is het te streng?
Nee, helemaal goed. kinderen vinden mij nog steeds leuk. De studenten blijven vragen als ze mij weer
in de klas kan hebben.
Dus ik kan niet
helemaal fout doen.
OK, laten we gaan
richting lunch?
– Ja. Oke. mevrouw Wark.
– Ja?
(opgewekte kinderstemmen) Emil en Simon lijken elkaar
bijna vanzelfsprekend
om haar nieuwe leven te omarmen. Kostschool eindigde voor mij
in een drama.
Vandaag, Urspring
veel meer te bieden.
Naast afstuderen theoretisch zouden ze kunnen
volg ook een stage
of, wat Simon meer fascineert,
zelfs een basketbalprofessional worden.
De tweede is aan het spelen
Team van Team Ehingen Urspring.
De eerste toneelstukken
in de tweede divisie.
De basketballers
trofeeën hebben gewist
Nationaal en internationaal. Misschien komt
van de oorspronkelijke school
zelfs een nieuwe Dirk Nowitzki. Bundesliga, zelfs nationale spelers
hebben ze al geproduceerd.
In mijn tijd werd er geschopt.
Uitsluitend.
Ik ga naar het zogenaamde meisjeshuis. Ik was hier destijds ondergebracht
in mijn vierde
mijn rampzalige
vorig jaar Urspring.
Daar was mijn kamer. Er is iemand. Hoi? Ja, hallo?
– Neem me niet kwalijk.
Axel Gagstatter,
Ik ben een oude Urspring-student.
Ik was hier in het meisjeshuis.
– Ja oke.
nostalgie reis.
– Nostalgische reis.
Mag ik er een?
kijk naar een kamer van de…
Vraag het aan Sam.

Sam woont hier. Oké… Sam. (trappelen) Wauw.
– Kan ook het gordijn optrekken.
Mooi hoor! Mooi hoor.
En je woont daar alleen, nietwaar?
Ja, nu woon ik daar alleen. ik had vroeger
een kamergenoot.
Voel je je hier goed, niet?
– Ja erg goed.
(uit:) Sam Gross is al
vier jaar bij Urspring.
Volgend jaar
hij wil afstuderen.
Geen typische Urspring-student. Sam was bijna helemaal uitgegleden
voordat hij naar kostschool ging
hij vertelt mij. drugs, spijbelen,
moeilijke familierelaties.
Hoe komt zo een?
naar een "elite kostschool"?
In mijn tijd werd er gezegd
alleen dikke katten komen hier.
Hoe oud ben jij? 17, 18? Ik ben 18, in november word ik 19.
– Krachtig.
moeilijke jeugd,
het klinkt altijd zo brullend.
Maar door mijn jeugd te hebben
het was zo intens
zo vroeg veel
meegebracht…
ik heb het gewoon nooit
deze kans gehad
net als andere kinderen…
om zulke normale dingen te doen
deze jeugd:
spelen, vrienden hebben
normaal dagelijks leven,
Dat had ik niet in huis.
Mijn hele leven is aan mij
kwam hier was complete chaos.
Zijn de ouders het oneens?
familie op gespannen voet?
Ja, nou, dus mijn vader
Ik weet het helemaal niet.
En mijn moeder is
heel vroeg zwanger geraakt.
Ze werd zwanger toen ze 16 was
ze kreeg me toen ze 17 was.
Op mijn oude school ooit
Toen kreeg ik te horen dat ik moest gaan.
gebouwd stront,
altijd merkbaar geweest.
En toen moest ik
op zoek naar een nieuwe school.
En dan denk ik
mijn oma heeft het bedacht.
Toen zei het: Daar is deze Urspring.
Dit is een kostschool.
Er is jeugdzorg
je kunt er heen gaan
als je een klein probleem hebt
wanneer u ondersteuning nodig heeft.
Dat ik nu hier kom
en dragen allemaal een schooluniform,
allemaal super rijk,
erg elitair en streng.
– Ja precies. Toen kwam ik hier
en zo was het helemaal niet.
(uit:) Via kinder- en jeugdzorg
in Urspring.
Ik denk dat men dankbaar moet zijn. Dankbaar voor de dingen
dat het leven je geeft.
(uit:) Thomas Schaad, Sam's mentor. Thomas, ik kan je
echt feliciteren.
– Hoi. Je doet niet te veel verkeerd
met de Sem.
Hij heeft nog steeds
een eindje vooruit.
Het is erg ongestructureerd, erg
onpunctueel, soms lui.
Sommige dingen zijn makkelijk
ook typisch jeugdig.
Andere dingen
zijn een beetje persoonlijkheid.
Globaal genomen,
toen ik hem ontmoette
was hij luid, nerveus,
onzeker, vulgair.
Ja …
– Er is niets meer van over.
En nu is hij heel rustig
evenwichtig, vriendelijk.
De mentor, ongeacht welke,
heeft altijd een klein deel
altijd een vinger in het spel. Maar het belangrijkste deel
hangt natuurlijk af van de leerling.
(uit:) Ja, ik weet het. Daarom heb ik
tientallen jaren geleden,
dan mijn Urspring-tijd
kwam tot een einde.
Nu een versnelling die vroeger voor mij was
was vaak een nachtmerrie.
Hallo daar! Persoon.
– Rainer, de rector.
Fijn om je nog eens te zien. (uit:) Rainer Wetzler
is een open type.
Direct bij de eerste ontmoeting
hij bood me de jij aan.
Je hebt iets aan je hoofd. Het is 50 jaar geleden
of tot 45 jaar geleden
het was mijn huis, mijn leven. En het liep desastreus af:
Ik vloog door, vloog eruit.
En het drijft mij
nog steeds in de buurt.
Ik kwam hier precies 50 jaar geleden. De eerste drie jaar waren
super streng onder Pastor Schieck.
Daarna was er
een hoofdwissel.
Toen moest het ineens
of zo voelde ik me
alles toegestaan. En ik kwam
niet duidelijk met deze vrijheid.
Ik heb nooit meer in mijn leven gehad
zoveel bier gedronken.
Ik werd blauw. ik was blauw
en werd blauw
in plaats van naar school te gaan
Ik oefende drums.
Ik ben zelf bij leraren geweest die helemaal
waren ok, schandalig.
Ik weet het niet,
hoe beoordeel je dat.
Want hier zijn regels en grenzen. En dat heb je nodig
kinderen en jongeren.
Vrijheid zonder regels
is willekeur.
Dus vrijheid moet je leren. Je moet bij wijze van spreken
geleerd van anderen.
Zonder dat is willekeur. Ik denk de Urspring school
heeft altijd de mogelijkheid
die mensen die speciaal zijn
ook in haar leven
kan het hier heel goed met elkaar vinden. Soms vallen ze
door de roest, dat kan gebeuren.
Maar eigenlijk is het geweldig
wat we leuk vinden aan mensen?
de slechte ervaringen
hebben gedaan op andere scholen
of slachtoffer zijn geworden hoe ze weer terrein winnen
en mooie diploma's halen.
Daarom heb ik een groot hart
en begrip van mensen
die uitwonen
die soms grappen maken.
Als de onzin
wordt geen methode
maar ook een idee
waar je iets of iets kunt proberen,
dan ben ik helemaal bij. Dus natuurlijk heb ik voor de kleine jongen van toen
ook begrip.
Ja, onzin was voor mij
altijd het onderwerp
om het verdriet te verbergen. Ja, of dat nu
de klasclown of iemand
de zeer opzettelijke
altijd iets moeilijks doen
dit is een schreeuw om hulp
En daar is pedagogiek voor.
(uit:) Zijn er eigenlijk foto's
van mijn tijd in Urspring?
Rainer haalt oude dozen tevoorschijn
uit de jaren 70.
Dit is '72.
– Dit is precies mijn tijd.
Ik ken hem, Marco Cardenas. Marco Cardenas. Hij is gestorven.
Dit is Uli Traub.
Dat was mijn stoel naast mij. En dit is
de Alexander Bruin.
Mattheus Bosch,
een getalenteerde rockmuzikant.
Dat bracht me bij rockmuziek. Hij maakte van mij een muzikant
en een drummer.
Hij sloeg ons in elkaar
per lijn en draad.
Maar dat was de eerste man
wie heeft mij gezien?
wie zag dat ik een goede voetballer was
ben een goede drummer
(uit:) Mijn voormalige gymleraar,
onvergetelijk.
Tentenkamp, ​​ik word echt
kippenvel.
Alleen de jonge, brutale,
bier drinken Axel,
helaas kunnen we het niet vinden. (Doordachte muziek) De foto's, het gesprek met Rainer,
de rector maakt me wakker.
(Doordachte muziek) De officiële toespraak, beeldspraak
was altijd: "Je vloog erdoorheen."
Natuurlijk, wiskunde, natuurkunde, twee vijven.
"Je was brutaal, werd eruit gegooid."
Maar het verhaal was zo simpel
Ja niet
Ik bedoel, kinderen hebben grenzen nodig
vooral Ik
en het bestond gewoon niet. We waren net proefkonijnen.
Ze laten het ons gewoon doen.
En ik heb veel gedaan
en geprobeerd.
(Doordachte muziek) (uit:) Ik voel me plotseling
echt opgelucht
niet de eerste keer
alleen schuldig
dat ik dan
heen en weer gevlogen.
(Doordachte muziek) (kinderstemmen) De eerste dagen gaan voorbij. Van nieuwkomers zijn
Urspring boarders
en student worden. (gebabbel van stemmen) Ook Simon en Emil
goed inleven.
Morgenvroeg gaan we verhuizen
Hout zoeken voor een kampvuur.
(rustig gesprek) Kijk, het ziet er zo uit
alsof iemand had
al voor ons klaargemaakt. We dragen het nu gewoon
een paar eerder.
(rustig gesprek) Wat doet uw kanker? je moet nog regelmatig
een check-up krijgen?
Ja, vijf jaar na therapie je moet er nog voor zorgen
dat je geen kanker meer hebt.
Als kind deed je dat waarschijnlijk wel
helemaal niet gerealiseerd
of wist je dat het over het leven ging?
en de dood gaat?
– Ja natuurlijk! jongen, echt
je hebt daar veel gedaan.
Ja.

Voor mijn ouders was het
Ik denk nog moeilijker.
Vooral mijn moeder heeft hem nog
altijd niet goed behandeld.
Dat is ook de reden
waarom zit je op kostschool?
– Ook. Hoe gaat het nu met je moeder?
– Ja, natuurlijk missen ze me.
Vooral mijn broers en zussen
mijn broer.
Mijn broer is zes jaar oud
beste vriend, zeg maar.
Je mist ze, nietwaar? Ik begrijp.
– Ja.
heimwee.
Dit is ook onderdeel van het internaat.
Daarom Emil in Urspring
verbeterd op school
en vrienden gevonden. Hij spreekt openhartig tegen je
over zijn kanker
over de OP – in alle details. Je kunt hier een slang krijgen. Dan leidt deze naar het hart
door een ader
dan moet je hier ook zijn
opengesneden…
en steek een kabel in het hart. Wat voor soort had je?
– Een Burkitt-lymfoom.
Ik denk dat mijn vader…
Leuke …

Leukemie? Nee Heeft hij of heeft hij?
– Heeft. Hij heeft bloedkanker.
Oh. Hoe gaat het?
– Geen idee.
Lekker warm, nu is het roken
niet meer zo.
(Rustige muziek, rustig praten) Dus nu is er langzaamaan hier
gegrilde knokkel, gegrilde knokkel.
(stille muziek, gelach, gesprek) (uit:) Ik gooi mezelf
op het stapelbed. Zoals in vroeger tijden.
Klein verschil: Met Friedrich
Schiller en zijn rovers
Ik zou nooit eerder hebben gedaan
het bed gedeeld.
(Stille muziek) Helaas kom ik makkelijk vanmorgen
vertraagd.

Zoals in vroeger tijden. Nicole, de mentor,
werkt al.
Mag ik een beetje over je brabbelen
uit mijn verleden?
– Ja tuurlijk. Toen ik elf was
ging naar kostschool
er was de term pesten
nog niet.
Maar natuurlijk was er pesten
zo veel mogelijk.
Dat merkte ik relatief snel
je bent ofwel de dader ofwel het slachtoffer.
Toen heb ik natuurlijk gekeken
dat ik een dader ben.
had een grote mond
voor het grote publiek
toen maakte ik een grapje
ten koste van individuen
zij die zwak zijn, de kleintjes,
de dikke.
Gagstätter heeft zijn grappen
erover gedaan.
De anderen lachten.
– Ja?
Toen had ik het tientallen jaren
boos op mezelf en beschaamd.
Is dat een deel van je werk?
voorkomen dat vandaag?
Ja. Ik vind altijd het belangrijkste
is de eerlijkheid, openheid,
neutraal en zonder vooroordelen
mensen te benaderen.
Dan kun je ook kijken naar: Waarom doet dat eigenlijk?
nu de boosdoener?
Daar is altijd een reden voor. Je begint niet zonder reden
iemand afmaken.
Communicatie.
– Ja, ook om oplossingen te zoeken.
Soms is het een misverstand
soms heel serieus.
Dan verschillende mensen
aan boord gebracht, leraren, ouders.
Dit is goed voor de leerlingen
alleen degenen die getroffen zijn om te weten
dat is niet stil
maar dat wordt verwerkt.
(Sferische muziek) Uiterlijk bijna zoals in mijn tijd. Anders heeft hier
zoveel veranderd.
Eerlijk gezegd zou ik 50 jaar oud zijn
kwam later naar Urspring,
het zou geen kwaad kunnen
geweest.
Natuur en idylle zijn gebleven, maar
samenwonen is anders.
Ik heb een afspraak met Sam, hij heeft nu pauze. Heerlijke lucht, toch? (Lachen) Je hebt echt een brute werkdruk,
Hele dag school en dan x AG's.
Wordt het je af en toe niet teveel? Uit het programma zelf
het is zelden te veel
omdat je hier woont. Het is niet
graag naar school gaan
en dan zou er zoveel werkdruk zijn
en dan naar huis
maar ik ben een beetje hier
na school naar huis.
Mijn vrijetijdsprogramma en het mijne
School loopt zo vol.
ik zou het niet doen
omschrijven als inspannend.
Ik denk dat het het intens beschrijft
zeer goed.
Je bent hier altijd aanwezig,
altijd…

Omringd door veel mensen, dat weet je, ook veel leraren
mensen die je niet zo goed kent.
De mensen die hier komen
wil precies dat.
Vooral jongeren van thuis
niet zo'n familiale omgeving hebben,
die niet zo gewend zijn om –
dat heb je hier altijd.
En je hebt Urspring
ook veel te danken.
Er is hier een enorme kamer
te ontwikkelen, zo persoonlijk.
Zeker als het om school gaat. Eigenlijk haat ik school, dat ben ik
geen fan van ons schoolsysteem,
maar hier voel ik dat
Ik kan het tenminste verdragen.
Ik ga hier 's ochtends naar school
Ik ben goed in Duits
Ik ben goed in Engels
dan laat ik je dat ook zien.
zonder oorsprong,
wat zou er van je geworden zijn?
Ik weet het niet,
en ik wil het
eerlijk,
ook niet voorstellen.
Ik weet zeker dat de plaats heeft?
heeft me veel goeds gebracht.
Ja, ik ook trouwens. Abi, studeer op de een of andere manier
Ik heb het.
En sinds Urspring
ben ik niet gewoon gewend?
om veel mensen om me heen te hebben
het contact met mensen
maakt me zelfs heel blij. Dat heb ik hier geleerd. (drukke muziek, zachte praat) Rainer, daar is hij. Net voor het einde van mijn zeven dagen. Ik zie de directeur weer. wacht even, ik heb iets voor je wacht even
je zult verrast zijn.
Zegt de naam Michael Bauer u iets?
– Natuurlijk, een klasgenoot.
Ik heb post, foto's.
– Ongelooflijk.
Dat is…

Ik weet het niet
betekent dat iets voor je?
Ik kan het niet geloven! Kijk, dat ben ik
Ik… dit is geweldig.
Het is in de hut, oefenruimte.
– Ik wist het. Dat bevalt je.
Kijk, en ik word helemaal gek. Dat is cool, niet?
En dat is Bernd Rögele.
Dat was eigenlijk onze rockster. En daar ben je dan in Munderkingen
heeft plaatsgevonden?
Precies.
En dat is Michael Bauer.
Hij ziet er veel beter uit dan ik. Maar niet zo goed
drumde.
Je kunt een beetje zien dat ik het heb
serieuzer genomen dan school.
Dat was nu een verrassing.
– Sensationeel!
Nu kan ik bewijzen
bewijzen dat ik in Urspring was.
Michael Bauer kwam toen terug
eerste klas middelbare school, voor mij:
'Axel, ik moet je iets bekennen.' "Ik moet je iets vertellen." Wat hij toen zei dat het zo is
slecht is, had ik niet gedacht:
weet je wat het was? "Axel, ik ben een ABBA-fan." En dat was natuurlijk fataal
omdat we allemaal ofwel Led Zeppelin zijn
of Deep Purple…

En hij ABBA.
Ik zei:
"Michael, ik beloof je, ik
vertel het aan niemand, houd het tussen ons."
Daarom heeft hij mij
de foto's gestuurd.
Super goed.
– Echt geweldig.
(vloot, ritmische muziek) Mijn laatste nacht op kostschool. Halloween. Johanna make-up centrum. Mentoren doen dat ook
en mentoren.
Johanna, je kostuum?
Met jou?
Ik heb hier een mantel en een
hoofdband, de mantel is gebroken,
daarom ik van een ander
Mentor geleend naaisetje.
En je gezicht?– Hier is nog steeds
wat, het is nog niet klaar.
ziet er eigenlijk uit
ziet er nog te goed uit.
Ik wil dit nog steeds doen
dat hoort ook bij het kostuum.
Ben je gelukkig?
– (meerdere:) Ja.
Emily, nu ben je
zes weken hier.
– Ja. Een leven zonder oorsprong,
zou je dat nog kunnen voorstellen?
Een leven zonder oorsprong,
nu na zes weken
ik kan eigenlijk
niet meer aanwezig.
dag school
en dan nog zoveel activiteiten.
Maar ik voel me niet
dat het te veel voor je is.
Soms misschien,
als het na school is
gaat meteen verder met een AG,
Donderdag bijvoorbeeld
Ik ben uit school
dan heb ik meteen een AG
en dan twee uur basketbal,
soms wat stressvol.
Anders kun je eigenlijk
plan alles heel goed.
En je bespaart jezelf de weg naar school
niet vast komen te zitten in het verkeer.
Dat klopt, en je moet de zware nemen
Draag niet zo lang schooltassen.
Wat zijn de wensen?
voor de nabije toekomst?
– Wauw. Goede vraag …

Eigenlijk zijn ze allemaal
mijn wensen werden hier vervuld.
Echt nu? Dat maakt me blij.
– Ja… wat.
Eigenlijk heb ik
geen wensen hier.
Je bent aangekomen.
– Ja.
(stevige muziek, rustig gesprek) Simon wil met mij mee
meer bloed zien
Ik had vooral enge tijden
tegen het einde van mijn kostschool.
Maar we hebben ook veel lol gehad.
Zoals vandaag.
(Enge geluiden,
drukke, donkere muziek)
(De muziek vervaagt.) Dus… ga nog een keer
mijn kostschool is voorbij
dit keer zonder weggegooid te worden. Rainer, wat doe jij hier?
Hallo daar.
Ik moet afscheid nemen,
Ik heb andere verplichtingen.
je triggerde iets in mij
en ik ben er nu mee bezig
ook voor mezelf:
Het leven heeft splitsingen in de weg.
Ja.– mensen, liefdes,
onderwijs, wat dan ook.
je gaat maar één kant op
je kent de andere niet.
Ik heb besloten om te kijken
check mijn bio
en zoek naar de vorken in de weg
en welke kant ik op ging
en bedenk dan welke
er had een andere manier kunnen zijn.
Allemaal fictief maar interessant
Idee denk ik…
dat niets autobiografisch heeft,
maar deze vorken in de weg…
opschrijven, nadenken
wat het leven brengt.
je hebt me aan het denken gezet
met het opwerken van een tijd
die al lang voorbij is. Weerspiegelen wat leven
met zo'n kracht.
en de gedachte
ik neem het van je over
Ik noem het een splitsing in de weg.
– Ik ben blij!
Simon en Emil –
ze passen extra bij mij.
(gebabbel van stemmen, gelach) Ook Sam en Nicole zijn
kwam afscheid nemen.
Nicolette.
– Doei.
Alle goeds voor de tijd
naar Urspring.
je zult je weg vinden Doei! Emily denk ik
Urspring heeft je terug
grond onder de voeten. Dat denk ik ook.
– Ik vind het geweldig.
En bovenal wens ik je:
Blijf gezond!
Ja!
– Doei!
(meerdere 🙂 Tot ziens! (bewegende muziek) Nog een afscheid van Urspring,
nogmaals ik ben verdrietig
maar in tegenstelling tot toen, ik weet het dat ik op elk moment terug kan komen
en welkom.
(bewegende muziek) SWR 2022